Robuust

Ja, goed zo Dirk, denk je, als je hem bezig ziet. Jou hebben we nodig. Nog even en ons manco is verholpen. Grote mannen centraal in de verdediging, voor niemand bang, altijd bereid het stoere lijf in de strijd te gooien: we hebben het de laatste jaren weinig gezien. En dan ook nog het lef – of de techniek, dat is nog niet helemaal duidelijk – om de bal in een keer over veertig meter voorwaarts te trappen. De tegenstander belaagt onze vesting, maar je ziet de krullenkop van Dirk Marcellis er op af gaan en je denkt: dat komt wel goed. De aanblik van zijn jongenshoofd met die afstaande oren doet je hart rustig kloppen. Opvallend vaak terecht.

Sinds het afzwaaien van Frank de Boer en Jaap Stam is de oude, zeg maar klassieke draad met het verleden doorgeknipt. Altijd had het Nederlands elftal robuuste centrumverdedigers die kordaat ingrepen om vervolgens niet minder kordaat de tegenaanval op te zetten. Van Cor van der Hart tot Rinus Israël, van Ruud Krol tot Ronald Koeman: het leek een nationaal gen. Vandaar de vreugde om Dirk Marcellis. De bijna twintigjarige stopper van PSV laat oude tijden herleven, hij geeft hoop voor de toekomst. Zonder ontzag voor beroemde spitsen doet hij wat hij doen moet. De bal afpakken en weer verder transporteren met een air die niet past bij een prof met een eredivisieloopbaan van welgeteld zes maanden.

Hij wordt al de nieuwe Jaap Stam genoemd. Dat is dus oppassen geblazen. Begin deze eeuw, nog tijdens het regime van Stam, kregen we Kevin Hofland. Drie jaar geleden vergaapten we ons aan de razendsnelle doorbraak van Ron Vlaar. Daarna aan het flinke ingrijpen van Khalid Boulahrouz. Vormverlies, blessures, verkeerde transfers: al snel zakten de nieuwe grote mannen weg, was het wachten op de volgende kandidaat.

In de heksenketel van Fiorentina speelde Marcellis gisteren niet foutloos, maar wel met de vereiste durf. Merkwaardig koel en vastberaden zocht hij de aanvallers van PSV met lange ballen. Strak geplaatst of met effect, het leek de man uit Horst, Limburg, weinig uit te maken. Hij kwam al vaak uit voor Jong Oranje en hij stimuleerde coach Foppe de Haan tot de gedachte: we hebben weer een verdediger. Het zou kunnen. Bondscoach Marco van Basten moest hem maar een kans geven. Het EK komt eraan, we hebben een Marcellis-achtige nodig. Al moeten we nog zien of de bravoure in zijn handelingen nu voortkomt uit moed of uit jeugdige overmoed. Hoe eerder we dat weten, hoe beter het is.