Asperges peelappealen

De glijsnijder van Cuisipro met gebitje van razend scherpe tandjes. (rubriek De Keuken)
De glijsnijder van Cuisipro met gebitje van razend scherpe tandjes. (rubriek De Keuken) Klootwijk, Wouter

Dunschillers. De beste, de mooiste en eentje met een wel heel ruige garantie. Al word je honderd, Sabatier geeft op een dunschiller levenslange garantie, zegt het kartonnetje waarop het gereedschap vastzit. Hij kost ongeveer 4 euro bij internetverzendhuizen.

Elk jaar, vooraf aan het begin van het nieuwe Nederlandse aspergeseizoen, vragen gereedschaphandelaren even aandacht voor hun dunschillers. Asperges moet je dun schillen, dik is zonde. Vooral als je veel te vroeg de eerste asperges uit warme bedden koopt voor veel geld. Dan wil je wel extra zuinig snijden.

Het gaat uitstekend met een gewoon mesje als het scherp is. Veel keukenmesjes die vaak als aardappelmesje worden omschreven zijn nergens goed voor. Omdat ze niet scherp zijn. Maar neem het Molenmesje uit Duitsland, niet de roestvrijstalen uitvoering maar de roester. Nieuw is het staal mooi, na een paar keer gebruik is het zwart en vlekkerig. Maar scherp! En voor eeuwig. Als je het maar niet in de afwasmachine doet. Na elk gebruik afdrogen en invetten. Dat kan gewoon tussen duim en wijsvingers na het koken en voor je je handen wast: met vette vingers.

Met zo’n mesje is aspergeschillen een rustgevende bezigheid om bij weg te dromen. Therapeutisch tranquillizen. Maar veel mensen hebben een onbegrijpelijke hekel aan zulke werkjes en willen er zo snel mogelijk vanaf. Een dunschiller doet het sneller, denkt men. Dat is niet zo, maar minder geroutineerd keukenpersoneel, je kind, brengt het er met een dunschiller in elk geval beter af.

Welke dan? De verschillen zijn subtiel. De levenslang gegarandeerde Y-vormige Sabatier met het mesje tussen de armen van de Y schilt een fractie dikker dan twee andere die ik op een aubergine testte. Bovendien lijkt hij minder scherp en moet het mesje in de schil getrokken worden. Je zult het zien, heb je drie verschillende, dan stel je na een paar jaar vast dat de Sabatier werkeloos in de keukenla ligt. Een prachtig klein dunschillertje komt uit Zwitserland en kost ongeveer 7 euro. Een beugel die tussen duim en wijsvinger wordt vastgehouden. In de beugel is het mesje geklemd. Mooie naam, giechelen op de basisschool, hij heet Peelappeal. Veel dunschillers hebben een dubbel mesje, de Peelappeal snijdt maar één kant op, je moet hem naar je toe trekken. Kan in de afwasmachine, zegt het karton waaraan hij vastzit in de winkel. Stom! Messen moeten niet in de afwasmachine, het machineafwasmiddel vreet aan de scherpte. Het mesje kan makkelijk uit de beugel genomen worden en vervangen. Dat staat ook op de verpakking, maar waar zijn ze, die losse mesjes? Razend scherp is het in elk geval. De Peelappeal glijdt als het ware helemaal uit zichzelf de schil in. Maar kampioen in dunte en glijsnijden is de Y-vormige van Cuisipro met een gebitje. Razend scherpe tandjes bijten zich vast in de schil en met de geringste moeite sleep je hem net onder de schil door naar voor of achter. Het mesje heeft twee rijen tanden. Volgens de importeur is dat om er zowel mee van je af of naar je toe te kunnen snijden. Naar je toe gaat beter. Je zou, na lang gebruik en bij verminderde scherpte van de tandjes het mesje kunnen omdraaien, zoals het bij de Peelappeal vervangen kan worden. Maar de Cuisipro (20 euro) moet daar niks van hebben. Het mesje brak toen ik het eruit probeerde te wippen. Hetzelfde getande mesje zit in meer dunschillers en kijk uit, de tandjes zijn zo scherp dat je voor je het weet jezelf dun hebt geschild. Mamma, bloed!

Wouter Klootwijk