Hij moslim, zij joods en samen worden ze ‘Joslim’

Op het Tweetakt jeugdtheaterfestival in Utrecht zijn relatief veel voorstellingen te zien over de verhouding tussen kinderen en volwassenen.

Liefhebbers van jeugdtheater kunnen de komende dagen nog terecht in Utrecht, waar tot en met zondag voor de zesde keer Tweetakt wordt gehouden, hét theaterfestival voor iedereen ouder dan vier. Daar is behalve theater ook dans, muziek, mime en beeldende kunst te zien, voornamelijk uit Nederland en Vlaanderen.

Midden op de Neude is van oude groentekassen een glazen dorp gebouwd, waar gratis korte evenementen kunnen worden bijgewoond. Voor de ‘echte’ voorstellingen, moet worden uitgeweken naar andere locaties in de stad. Naast Wederzijds, Theater Artemis, Don’t Hit Mama, de Kopergietery, Stella Den Haag en andere oude bekenden uit jeugdtheaterland, staan er ook behoorlijk wat makers uit het volwassenencircuit op Tweetakt. Vaak met stukken over de verhouding tussen kind en volwassene, waarin de realiteit haar absurde gezicht toont. Alize Zandwijk, Jef Van Gestel, Tim Etchells en Jetse Batelaan moeten in dat verband genoemd worden. Maar met name Laura van Dolron, de coming lady van de stand-up-philosophy, van wie op Tweetakt Onschuld in première ging – nu al de leukste nieuwe voorstelling van het festival.

Drie kinderen, drie volwassenen en een reeks vlijmscherpe, zelfgeschreven dialogen en monologen. Veel meer heeft Van Dolron niet nodig voor haar rauwe, ongedramatiseerde tragikomedie over de verschillen tussen jong en oud. De acteurs spelen nu eens een interview, dan weer een toneelrepetitie. Een spel binnen een spel is het dus eigenlijk, waarbinnen kinderen en volwassenen op bijna vanzelfsprekende wijze van rol wisselen. De volwassenen zeggen de teksten voor. Hilarisch wordt het als er dan uit die kindermonden hele vertogen vloeien over verbittering en onverschilligheid. Van Dolron weet toneelrealiteit en het echte leven mooi tegenover elkaar te zetten. Maar de kracht van haar werk is en blijft verbaal. Haar teksten verkondigen diepere levenswijsheden, maar doen dat via zulke alledaagse, bijna lullige situaties, die allesbehalve belerend of pretentieus zijn. Precies in die combinatie van dingen zit hem de meedogenloze humor.

Tweetakt slaagt aardig in de opzet de grenzen tussen jeugd- en volwassenentheater te vervagen. Veel voorstellingen sparen de kinderzieltjes niet. Het is, om het maar zo te zeggen, minder Sesamstraat wat de klok slaat. En in een jeugdtheaterseizoen waarin veel brave producties te zien zijn, is dat een hoopvol teken.

Nog een stuk dat zowel jong als oud kan raken, is I Hate You More van Yahya Gaier en Suzan Gritzman. Het theaterpaar, in het echt ook een stel, liet zich inspireren door de bed-actie van Yoko Ono en John Lennon. En door hun eigen ‘onmogelijke liefde’: hij is moslim, zij joods. Het stuk speelt in een echt hotel. In de intieme ruimte van een hotelkamer, waar de acteurs zich in hun rol bellboy en kamermeisje tot elkaar veroordeeld weten. Aanvankelijk voeren ze oorlog met wc-rollen, maar uiteindelijk belanden ze in bed. En terwijl er op een groot scherm Gaza-strookachtige taferelen te zien zijn, maken de twee, begeleid door zacht tingelende muziek een nieuwe mens: de Joslim.

Een volwassen onderwerp met de rijkdom van kinderlijke verbeelding tot theater gemaakt. Zo kan het dus ook.

T/m 6 april. Utrecht. Inl: 030-7990080, www.tweetakt.net