De trotse tuinvrouw

Stel: in een vlaag van acute burgerlijkheid besluit ik een tuintje te gaan aanleggen. Of liever, want op het praktisch-aardse vlak ben ik even lui als onhandig: ik láát dat doen.

Hoe kies ik de juiste tuinman? Ik laat offertes maken, onderzoek eerdere creaties van de gegadigden, informeer naar ervaringen bij vrienden, en speel ze een beetje tegen elkaar uit. Tijdens mijn zoektocht krijg ik onverwacht een tuinvrouw aan de lijn die beweert: al die andere tuinmannen, dat zijn oude hoveniers die alleen maar eindeloos vergaderen voor ze een schoffel in de grond steken. Ik ga dat anders doen!

In eerste instantie ben ik verheugd en nieuwsgierig. Om deze nieuwe vorm van tuinarchitectuur te lanceren, organiseert de tuinvrouw een benefietfeestje in het café om de hoek, vandaag, 3 april. Een beetje vreemd, maar goed, als er maar iets moois van komt. Hoe gaat deze hoveniersvrouw onze tuintjes aanpakken?

Ze onthulde haar plannen in het wijkkrantje, De Pers. We moeten zelf oplossingen aandragen: „De bedoeling is dat mensen via de site met elkaar in discussie gaan. Dat wordt een soort Wikipedia-achtig forum.”

Wat? Moet ik alsnog zélf gaan nadenken over wat de beste pergola’s, terrastegels en tuinkabouters zijn? Maar ik kies toch juist iemand die in mijn plaats knopen doorhakt, en die deskundiger is dan ik, op het gebied van irrigatie, compost en snoeitechnieken? Ik, die nog geen magnolia van een kruidje-roer-mij-niet kan onderscheiden?

Wikipedia? Alsof de kennis van heel veel botanische onbenullen sámen wel tot de beste tuin gaat leiden. De hele straat moet zich zélf in tuinarchitectonische details gaan inlezen, en gaan debatteren. Alsof wij niks beters te doen hebben!

Het lijkt zo aardig: zelf meedenken, maar de conclusie is duidelijk: deze ‘nieuwe’ hoveniersvorm is veel omslachtiger dan de ‘oude’, waarbij een handjevol goed gekozen specialisten die details voor ons onderling uitvechten.

Het is duidelijk. Bedankt voor de offerte. Het feestje was niet onaardig (alleen wat duur), maar Rita Verdonk krijgt die opdracht niet.

Christiaan Weijts