‘Van Basten is hier nooit geweest’

Riga Mustapha is bij het Spaanse Levante aan zijn derde seizoen bezig. Bij de tweede club uit Valencia groeide de Nederlander uit tot publiekslieveling.

„Ik kende Faas Wilkes niet, maar heb bij zijn dood toch maar extra bedroefd gekeken.” Foto Daniel Cabot Riga Mustapha
„Ik kende Faas Wilkes niet, maar heb bij zijn dood toch maar extra bedroefd gekeken.” Foto Daniel Cabot Riga Mustapha Cabot, Daniel

Bijna dagelijks wordt Riga Mustapha als speler van Levante UD geconfronteerd met het verleden van roemruchte landgenoten als Faas Wilkes en Johan Cruijff. In de straten voor het Stadion Ciutat de Valencia schieten oude mannetjes de26-jarige Nederlandse voetballer aan. En dan volgen steevast anekdotes over de speler-trainer Wilkes en de twaalf wedstrijden van Cruijff. Memorabele momenten in de 99-jarige historie van Levante.

De trouwe aanhangers zijn bevreesd dat de club het honderdjarig jubileum niet zal halen. Degradatie uit de primera división is voor de nummer laatst van Spanje slechts een kwestie van tijd en de financiële situatie is zo slecht dat een bankroet dreigt. „Een helpende hand van Cruijff zou nu mooi zijn”, zegt Mustapha lachend in een Braziliaans restaurant in het centrum van Valencia. „Maar Levante is geen Ajax of Barcelona. Ik vraag me af of hij de weg naar deze club wel zou weten te vinden. Ik heb hem hier in elk geval nog nooit gezien.”

Mustapha maakt in de zomer van 2005 de overstap van het Rotterdamse Sparta naar Levante. De in het Ghanese Accra geboren voetballer kiest dan bewust voor een avontuur in de Spaanse tweede divisie. „Vanaf de eerste dag dat ik hier kwam, was het hectisch. Op het vliegveld stonden wel twintig journalisten te wachten. Allemaal wilden ze het verhaal horen van de derde Nederlander bij Levante. Ik ben er toch wel trots op dat ik hetzelfde shirt draag dat Wilkes en Cruijff ook aan hebben gehad. In het stadion hangen hun portretten. En toen Wilkes overleed (in augustus 2006, red.) speelden we met rouwbanden. Iedereen kwam naar me toe op die dag. Ik kende Wilkes helemaal niet, maar ik heb toen toch maar extra bedroefd gekeken.”

In de afgelopen drie seizoenen groeide Mustapha uit tot één van de publiekslievelingen van Levante. De fans van los granitos – de kikkers – reageerden verbaasd toen de onbekende Nederlandse voetballer bij zijn komst aankondigde dat hij met doelpunten promotie zou bewerkstellingen. Maar sinds hij op de laatste speeldag van het seizoen 2005-2006 met een doelpunt tegen Lleida de sprong naar de hoogste afdeling veiligstelde, wordt King Mustapha op handen gedragen. „Dat komt denk ik ook omdat ik hier altijd mezelf ben gebleven. Ik doe normaal tegen iedereen. Het publiek herkent zich daarin. Vorig seizoen beloofde ik dat ik de club met mijn doelpunten op het hoogste niveau zou houden. En toen dat ook nog eens lukte werden ze helemaal gek.”

De clubleiding van Levante hield een vertrek van Mustapha naar Deportivo la Coruña tegen en bood hem een contract aan tot 2011. Aan de hand van de nummer tien wil de club hogerop zien te komen. Europees voetbal spelen is de doelstelling. Een nieuw te bouwen stadion zou de club in de toekomst nog verder vooruit moeten helpen. Mustapha gelooft in de ambities van de tweede club uit Valencia, maar al snel nadat hij zijn handtekening heeft gezet komt hij bedrogen uit. De selectie wordt vooral versterkt met een aantal oudere voetballers, onder wie Shota Arveladze. De stadionplannen blijken niet te realiseren en de financiële nood is zelfs zo hoog dat hij maanden achtereen op zijn salaris moet wachten.

Levante is dit seizoen met afstand de zwakste broeder van de primera division. Na dertig wedstrijden heeft de nummer laatst van de ranglijst slechts negentien punten verzameld. „De financiële problemen hebben er mede toe bijgedragen dat we nu zo laag staan. Steeds maar weer krijgen we te horen dat we zo snel mogelijk betaald krijgen. Maar het blijft morgen, morgen, morgen. In het begin dacht ik eraan om niet meer te spelen, maar dat lost ook niets op. Ik heb nog het geluk dat ik wat geld achter de hand heb. Maar dat geldt niet voor iedereen. Ik krijg bijna het gevoel dat het de mensen in de clubleiding niets kan schelen als we zouden degraderen. Dat is erg frustrerend. Maar ik moet door. Aan het einde van het seizoen zal ik een keus moeten maken. De kans dat ik hier blijf is natuurlijk niet al te groot.”

Mustapha heeft dit seizoen met de komst van Shota Arveladze bij Levante een luisterend oor gekregen. De voormalige spits van AZ heeft pas anderhalve week geleden na langdurig blessureleed zijn debuut gemaakt voor Levante. „Voor Arveladze is het helemaal moeilijk natuurlijk”, stelt Mustapha. „Niet kunnen spelen en ook nog niet betaald krijgen. We maken er onderling wel eens grappen over. In Ghana zou bij een dergelijke situatie worden gesproken van een bananenrepubliek en in Georgië zou worden gerept van voetbal in een dictatuur. Maar hier in Spanje is dit kennelijk allemaal mogelijk. Als de club echt failliet gaat, volgt een gang naar de derde divisie. Het lijkt me duidelijk dat ik daar niet in wil spelen.”

Alles wijst erop dat Mustapha bij Levante aan zijn laatste seizoen bezig is. De voetballer, die dit seizoen met tien doelpunten opnieuw clubtopscorer is, gaat binnenkort de aanbiedingen op een rijtje zetten. „Ik ben wel toe aan een volgende stap. Toch heb ik nooit spijt gehad van mijn overgang naar Levante. Ik ben hier gegroeid in mijn spel. Volwassen geworden. En wat misschien wel het belangrijkste is: er is hier waardering voor de voetballer Riga Mustapha. Die heb ik in Nederland gemist.”

Mustapha, die op zijn zesde met zijn Ghanese ouders naar Nederland is verhuisd, komt aan het begin van zijn profloopbaan uit voor Vitesse, RBC en Sparta. De voetballer die in alle vertegenwoordigende jeugdelftallen van Oranje uitkwam, voelt zich keer op keer miskent. „Ik maakte bij Vitesse onder Ronald Koeman de hele voorbereiding van het seizoen mee. Ik schoot er vijftien in. Toen moest plotseling Tijjani Babangida worden gehaald en kwam ik op de tribune terecht. Bij Sparta stond ik halverwege het seizoen 2004-2005 op twaalf doelpunten. Ik wilde mijn contract verlengen, maar technisch-directeur Peter Bonthuis vond het beter om te wachten. Toen ik er twintig in had liggen kwam hij opeens met een contract. Ik was al klaar met die man. Achteraf ben ik die Bonthuis wel dankbaar. Het is toch wel even wat anders om met Sparta tegen clubs als Eindhoven of Cambuur te spelen dan met Levante tegen Real Madrid of Valencia.”

De marktwaarde van Mustapha is de afgelopen jaren gestegen naar een transfersom van circa acht miljoen euro. Hoewel hij in Spanje is uitgegroeid tot een gerespecteerde spits, krijgt hij tot dusver geen uitnodiging voor het Nederlands elftal van Marco van Basten. Mustapha cynisch: „Misschien dat de bondscoach de Spaanse competitie niet zo goed vindt. Ik heb hem hier de afgelopen jaren in ieder geval nog nooit gezien. Maar ik voel me niet minder dan al die voetballers die onder hem wél een kans hebben gekregen. In de jeugd heb ik een groot aantal wedstrijden gespeeld met jongens als Rafael van der Vaart, John Heitinga, Klaas Jan Huntelaar en Maarten Stekelenburg.”

Mustapha kreeg wel een uitnodiging om voor zijn geboorteland Ghana uit te komen, maar hij geeft in de aanloop naar het WK van 2006 zijn club de voorrang. „Daarna ben ik nooit meer in beeld geweest bij de Black Stars. Dat is de prijs die ik voor mijn afzegging heb moeten betalen. Natuurlijk was het jammer dat ik het WK en de strijd om de Afrika Cup heb moeten missen. Maar ik ben nu nog wel vrij om te kiezen tussen Nederland en Ghana. Wie het eerst komt, wie het eerst maalt. Ik wacht het wel af. Ik zou niet de eerste Ghanees in Oranje zijn. George Boateng was me voor.”

Als Mustapha aan het eind van het gesprek terugkijkt op zijn drie seizoenen in Spanje, begint hij te glimmen. „Ik heb hier in al die jaren toch heel wat mooie momenten beleefd. Winnen tegen Real Madrid in het Santiago Bernabéu. Scoren in Camp Nou tegen Barcelona.” Lachend: „Ik hoor vaak van de bobo’s hier dat ik veel succesvoller voor Levante ben Wilkes en Cruijff.”