Peter Pan wacht nog altijd op werkende Wendy

Jeugdtheater Peter Pan was hier, door Max. (6+). Gezien 27 maart Krakeling Amsterdam. Aldaar t/m 25 apr. Inl.: 020-6245123 of www.krakeling.nl

De Verloren Jongens wachten nog altijd op haar. Maar zij werkt intussen bij Haak & Co. En je hoort het aan dat klantvriendelijke toontje waarop ze maar door ratelt over winst en aandelen, je ziet het aan de die krampachtigheid waarmee ze dat een pluisje van haar mantelpakje veegt: Wendy, het vriendinnetje van Peter Pan, is een serieuze mevrouw geworden.

Jeugdtheater De Krakeling is dertig jaar. Dat jubileum wordt gevierd met Peter Pan was hier, een muzikale voorstelling van Theatergroep Max. Artistiek leider Moniek Merkx schreef een nieuwe toneeltekst, geïnspireerd op het wereldberoemde boek uit 1911 van J.M. Barrie. Op zich al leuk, om dat volwassen levensjaar in te luiden met een verhaal over een jongen die het vertikt ook maar een dag ouder te worden.

Zodra hij opkomt, herken je hem meteen, dat wonderlijke arrogante ettertje. Peter Pan vindt in deze voorstelling een waarachtige belichaming in de faunachtige verschijning van acteur Jef Van gestel. Licht en lenig zoeft hij over het toneel, rondmaaiend met zijn houten zwaard. Vliegen kan hij ook, dankzij een slimme mechaniek van touwen en katrollen. Bozig lieve elf Tinkelbel (Roosmarijn Luyten) kan met behulp hiervan zelfs hele luchtballetten dansen en er ook nog, alsof het niks is, welluidende liedjes bij zingen.

Hoe herkenbaar het verhaal ook is gehouden, Merkx zet er duidelijk haar eigen handtekening onder. Zo draait het stuk niet zozeer om Peter, maar om Wendy (Suzan Boogaerdt). Ten prooi gevallen aan de kaken van de tijd, is het ooit zo dromerig rebelse meisje een afgetobde moeder geworden, met een dikke bankrekening en een fulltimebaan bij Kapitein Haak (lekker rauw gespeeld van Martijn Fischer). Maar dan komt, als een oude herinnering, Peter uit de lucht vallen. Hij landt op de kantoorbalie, tussen de rinkelende telefoons.

Verscheurd tussen volwassen verantwoordelijkheden en het verlangen naar de kinderlijke vrijheid van geest, maakt Suzan Boogaerdt haar Wendy behalve grappig ook schrijnend. Nog één keer gaat ze met Peter mee. In Never-nooit-niet-land ondergaat ze een verjongingskuur, met de verbeelding als medicijn. Indianen op stelten zijn reuzen, zeemeerminnen roken waterpijpen, piraten bezingen hun zeemanverdriet. Max schenkt de Krakeling een waardige jubileumvoorstelling, die de Peter Pan in kinderen én volwassenen naar boven haalt.

    • Isabella Steenbergen