‘De warmte van oude platen, zonder oubolligheid’

De drie diskjockeys van Kraak & Smaak scoorden met hun eerste cd al een wereldsucces. Nu is er het tweede veelzijdige album Plastic People, dat beslist anders moest zijn.

„Echt waar, we hebben daar geen moment bij stilgestaan. Pas toen we bij een Engelse platenmaatschappij kwamen waar ze onze naam uitspraken als Crack & Smack, begrepen we dat er een dubbele betekenis aan onze groepsnaam kleefde. In Engeland vinden ze dat alleen maar mooi, zo’n stelletje Nederlanders die het natúúrlijk weer over drugs moeten hebben. Pas toen we naar Amerika gingen, werd er vreemd op gereageerd. Daar hebben we wel eens last van gehad.”

Nog één keer willen Mark Kneppers, Oscar de Jong en Wim Plug het hebben over het lacherige sfeertje dat om hun groepsnaam hangt. Plug had een éénmanszaakje als discjockey dat Kraak & Smaak heette. Die naam kwam in 2005 op hun debuutalbum Boogie Angst te staan. Als deejays en producers werkten ze al onder wisselende namen. Maar de cd sloeg aan en ze werden een volwaardige live-band, vorig jaar door het gezaghebbende Britse tijdschrift I-DJ uitgeroepen tot ‘Must See Live Act’ tussen internationale toppers als Chemical Brothers en Basement Jaxx.

Nu het tweede album Plastic People zich aandient, is Kraak & Smaak een begrip. De podiumband met drummer/rapper Ro, bassist Marc Baronner en zangeres Rose is iets anders dan de studiogroep, vinden ze. Mark Brydon van Moloko en de Amerikaanse rapper Dudley Moore doen mee op de cd, maar die krijgen ze niet makkelijk mee op tournee.

De studio van het trio is in Leiden veilig verstopt achter een volgepropte opslagruimte. Hier kwam de Engelse zanger Ben Westbeech zijn doorleefde zangpartij voor de single Squeeze me inzingen. Oscar sleutelt nog snel even een mix van een nieuw nummer in elkaar. Gekleurde blokken schieten over het computerscherm en de ruimte vult zich met funky dansmuziek. Handig demonstreert hij de enorme voorraad samples die ze verzamelden. Stemmen, stukjes dialoog uit speelfilms, drumklappen maar ook complete loops van muziekfragmenten op oude platen.

„Nu de cd klaar is, valt er een last van ons af. Boogie Angst was eigenlijk een compilatie van dingen die we eerder gedaan hadden. Dit moest een coherent album worden, dat kostte meer tijd en moeite. Het mocht niet glad klinken; we zoeken altijd naar een beetje ranzig geluid. Ranzig en tijdloos, dat zijn de sleutelwoorden.”

Er moest ontwikkeling in hun muziek zitten. Dat is volgens Mark Kneppers de belangrijkste reden waarom het dit keer een zwaardere bevalling werd. Kraak & Smaak nam hem de afgelopen jaren zo in beslag dat hij er zijn lucratieve nevenfunctie als de helft van het kermisduo Wipneus & Pim voor opgaf. Als vinylfreak runt hij ook nog een platenzaak. Op oude platen vinden ze inspiratie en samplemateriaal. Is het fair om te zeggen dat Kraak & Smaak iets nieuws doet met tamelijk ouderwetse muziek?

„De energie is beslist afkomstig van oude funk- en discoplaten”, zegt Oscar, „zelfs wanneer we techno of minimal house maken. We zoeken de warmte van die oude platen, zonder dat het oubollig wordt. Om ons geluid vet en hedendaags te maken, passen we de nieuwste technische hulpmiddelen toe. Een stukje van een oude plaat zul je niet zo snel meer herkenbaar aantreffen. We laten er een batterij effecten op los of we spelen het na, op onze manier.”

Plastic People is een veelzijdig album waarop funk, soul, techno en hiphop in elkaar opgaan. Zangeres Rose Spearman leverde zang en tekst voor Ready for life en met de bijdrage van de hippe rapper Dudley Perkins van het Stones Throw-label zijn ze in That’s my word helemaal bij de tijd. In Cornered en het tien minuten lange slotnummer To everyone who has neemt Kraak & Smaak met succes een beetje gas terug; die nummers lijken op maat gemaakt om Air’s Moon Safari op de volgen als multifunctionele sountrackmuziek voor televisiedocumentaires en modewinkels.

Volgens Wim horen ze zo’n beetje alles wat er nieuw uitkomt op dancegebied. “Ik wil niet beweren dat vernieuwing ons belangrijkste streven is, maar er worden veel ideeën afgeblazen omdat we het al eens eerder gehoord hebben.”

Op één bepaalde stijl willen ze zich niet vastleggen. Gastvocalist Ben Westbeech komt uit de drum ’n’ bass-hoek, met jazzy ondertonen op zijn eigen platen. De Nederlandse soulzanger Caprice zingt het nummer Bobby & Whitney en voor Enzo vonden ze een bijzondere gastvocalist.

„Enzo is een Italiaanse antiekhandelaar hier in de buurt”, vertelt Mark. „Hij heeft een heel zware stem en spreekt gebrekkig Nederlands, met een zwaar accent. We hadden een instrumentale track die nog wat miste. Hij stak meteen van wal met een prachtig mysterieus verhaal in het Italiaans. Een donker sfeertje, heeft het gekregen.”

Ze blijven actief als deejays, maar optredens met de band hebben hun volle aandacht. Het beste van twee werelden, is het om actief te blijven als deejays en zo nu en dan met een band op tournee te gaan. In die twee hoedanigheden reizen ze de hele wereld af, van Boedapest tot Los Angeles. „In Australië werden we in een limousine van het vliegveld gehaald en hoorden we onderweg onze eigen muziek op de radio”, vertelt Mark.

„We hebben het geluk dat we met de beste muzikanten kunnen werken”, roemt Oscar de muzikaliteit van Ro, Marc en Rose. „Maar we wilden als vanouds met zijn drieën de studio in om de plaat te maken, met hier en daar wat gastbijdragen. Anders was het gewoon een bandjesplaat geworden en daarvan zijn er al genoeg.”

Kraak & Smaak presenteert het nieuwe album op 3/ 4 in Het Paard, Den Haag. Plastic People verschijnt op Jalapeno/PIAS. Zie ook www.kraaksmaak.nl

    • Jan Vollaard
    • Door