De bankier zit aan de slaapmiddelen

“Vindt u ons niet aardig ofzo?” Laurence Meyer is niet bang hardop te zeggen wat hij denkt. De man kan het zich veroorloven, hij was namelijk een door de president voorgedragen governor – en die titel houdt hij voor het leven – van de Federal Reserve, de Amerikaanse centrale bank. Voor de niet-ingewijden (en zijn

mrmeyer.jpg“Vindt u ons niet aardig ofzo?”

Laurence Meyer is niet bang hardop te zeggen wat hij denkt. De man kan het zich veroorloven, hij was namelijk een door de president voorgedragen governor - en die titel houdt hij voor het leven - van de Federal Reserve, de Amerikaanse centrale bank. Voor de niet-ingewijden (en zijn we dat niet allemaal): de zeven gouverneurs zijn de een na hoogsten in rang na de centralebankier (nu Ben Bernanke, in Meyers tijd Greenspan).

In de praktijk komen deze bankiers (‘FOMC’) acht keer per jaar bijeen (de rest van de tijd buigen ze zich over de cijfertjes) om te beslissen of de rente gelijk moet blijven, omhoog moet, of omlaag.

Mocht je nou eindelijk eens willen weten hoe dat er aan toe gaat (is nogal geheimzinnig, namelijk), Meyer hield er eens een toespraak over op een universiteit. Come with me to the FOMC heet het, en het is niet zo droog als je zou denken. Sterker: het staat vol met ditjes en datjes over de centrale bank:

• de voorzitter heeft zijn eigen ingang naar de vergaderzaal;
• er is een tafelschikking, deels op alfabet;
• om het woord te krijgen moet je meedoen met het wink-system: knipoog eerst, dan pas kom je in aanmerking om iets te mogen zeggen.

Inmiddels is het allemaal een beetje veranderd. Greenspan ging met pensioen (lees: wordt nu beter betaald voor zijn speeches, mag meer zeggen), werd vervangen door Bernanke (hier een stuk over diens wanhoopspogingen).

Meyer is zelf ook weg bij de bank, maar onderhoudt er nog steeds prima banden mee. Toen na Bernanke’s eerste jaar openbaar werd wie er zo al op de koffie kwamen, stond Meyers naam bovenaan.

Dit alles was een opzetje - ik geef het toe - om het interview dat we met hem in Washington hadden aan te bevelen. Als je nog denkt: waar gáát die kredietcrisis nou helemaal over, wat dóet die man met die glazen bol, lees dan het stuk uit de papieren krant. Of het kader waarin hij vertelt hoe Bernanke dit allemaal ervaart.

Mijn eigen favoriete deel?

Laurence H. Meyer (64) heeft er, net als de meeste Amerikanen, geen moeite mee om aan een wildvreemde te vertellen waar lijf en leden hem in de steek laten. En om meteen ook de voorgeschreven medicijnen met de bezoeker door te nemen.

Ja, „ik ben dezer dagen snel gestresst”. En ja, „ik slaap slecht”.

Maar gelukkig is er Ambien (spreek uit: em-bie-jun). Dit slaapmiddel geeft hem „dat beetje hulp dat ik nodig heb”. Een halve pil voor het slapen gaan „en ik lig ten minste niet de hele nacht naar de klok te kijken”.

En hier is hij op een eerder wakker moment:

    • Freek Staps