Tenor Villazón: opnieuw furore

Opera Rolando Villazón, Rotterdams Philharmonisch Orkest, koor Nederlandse Opera o.l.v. Carlo Rizzi. Gehoord: 28/3 Muziektheater Amsterdam. Herh.: 2/4. Res. 020 6255455

De Mexicaanse tenor Rolando Villazón maakte in 2004 bij de Nederlandse Opera een overweldigende indruk in de titelrol van een inmiddels legendarische productie: Verdi’s Don Carlo.

Gisteravond was Villázon terug in het Amsterdamse Muziektheater om wat goed te maken. Hij was destijds meteen gecontracteerd voor zijn roldebuut als Riccardo in Verdi’s Un ballo in maschera, die volgende maand bij de Nederlandse Opera in première gaat. Vorig jaar zegde de overal ter wereld geadoreerde Villazón echter af wegens overbelasting – hij had te veel nieuwe rollen aangenomen.

Met twee solo-optredens, gisteravond en woensdag, biedt Villazón Amsterdam enige compensatie voor zijn annulering. En hij had wat Nederlands ingestudeerd: „Dames en heren goedenavond, ik ben blij om hier weer te zijn.”

Zich overwerken doet Villazón ook nu niet. Zijn officiële programma telt tussen de bijdragen van het Rotterdams Philharmonisch Orkest en het Operakoor slechts zes nummers en dan is de cavatine La mia letizia infondere uit Verdi’s I Lombardi nog in een zuchtje voorbij.

Maar de rest – aria’s uit Tsjaikovski’s Jevgeni Onjegin, uit Verdi’s Macbeth, Simone Boccanegra en Luisa Miller en Gomes’ Fosca waren ambitieuzer. Het was qua karakter wel steeds meer van hetzelfde: heftig lijdend, zeer gekweld, erg klagend en extreem getourmenteerd, vooral ook door Villazóns frequent ingezette larmoyante ondertoon.

Maar de alom gevierde toptenor was uitstekend bij stem en verblufte met uitzonderlijk lang aangehouden noten. Voor dirigent Carlo Rizzi was het soms echt een tijd wachten voor hij het Rotterdams Philharmonisch Orkest weer eens aan het werk kon zetten.

Opmerkelijk waren twee Verdi-nummers: het slavenkoor uit Nabucco en de ouverture La forza del destino werden niet eerder in het in 1986 geopende Muziektheater gehoord.

Voor toegiften uit Massenets Le mage en Sorozábals Il taberna del puerto moest langdurig worden geklapt. Na afloop signeerde Villazón onder massale belangstelling zijn nieuwe cd Cielo e mar (DG).

Dit solo-optreden is hopelijk het begin van een jaarlijks opera-gala met wereldberoemde zangers die men hier nooit hoort. Soli, duetten en terzetten vóór de pauze, daarna een complete acte uit Die Walküre of Il trovatore – dat missen we in Nederland-operaland.

    • Kasper Jansen