Reizen om alleen jezelf tegen te komen

Een half jaar de wereld rondreizen bracht Maayke van der Pluijm en Michiel Mannaerts onder meer in Tanzania en Nepal (foto rechts)

Na een verblijf van een weekje in Thailand kwamen Maayke van der Pluijm (33) en Michiel Mannaerts (33) terug in Nederland om van een vriend te horen dat hij er twee maanden was geweest. Waarom zouden zij dat ook niet doen? Ze kochten een wereldkaart en trokken via 21 vliegreizen een half jaar de wereld rond.

Jullie hadden dat ene duwtje nodig?

„Het zat al langer in ons hoofd om ooit een wereldreis te maken, eigenlijk al vanaf de middelbare school. Het was nu een goed moment. Veel mensen doen het na hun studie, maar hebben daardoor vaak nog niet veel kunnen sparen. Wij hadden al een tijd gewerkt en een budget van 30.000 euro.”

Kwamen jullie niet veel jonge reizigers tegen?

„Ook, maar in India kwamen we bijna geen enkele toerist tegen. We waren daar eigenlijk in het verkeerde seizoen: het was overdag 45 graden Celsius. Je leert tijdens zo’n reis dat je niet alles kunt plannen. We wilden een wandeltocht van vier weken maken door de bergen van Nepal. Een aansluitend bezoek aan India is dan wel zo handig.”

En wat hebben jullie er in het algemeen van opgestoken?

„Je wordt geconfronteerd met een totaal andere wereld, geconfronteerd met de kennis dat het merendeel van de wereld in armoede en chaos leeft, met India als dieptepunt. Daarom zou iedereen dat land één keer in zijn leven moeten hebben bezocht. Je beseft daar pas goed hoeveel geluk je hebt dat je in Nederland geboren bent.”

Maar dat wisten jullie toch wel?

„Weten is wat anders dan ervaren. Je denkt dat je altijd vooruit moet gaan, maar dat is niet de enige richting die je op kunt in je leven. India laat die andere richting zien. Reizen is daar elke minuut één groot avontuur. En daarna zijn we naar Australië gereisd om te leren kitesurfen en hebben we in Afrika de Kilimanjaro beklommen.”

Wat is het meest bijgebleven?

„De mensen die je ontmoet. Of juist niet ontmoet. In Nepal liepen we wekenlang zonder één levend wezen tegen te komen, behalve een monnik die onder een grote steen woont. Hij bewaakt drie heilige beeldjes als levensvervulling. Hij leeft op 4.000 meter hoogte, bidt veel, heeft nauwelijks water en enkele dorre plantjes voor de deur om van te eten. Leg zo iemand maar eens uit wat het beroep accountant inhoudt. Je leert enorm te relativeren.”

Moesten jullie na de reis weer aarden in Nederland?

„We moesten wennen om niet meer de hele dag samen te zijn. Opeens gingen we ’s ochtends weer apart naar ons werk. Gelukkig hebben we nog altijd een avontuurlijk leven. We wonen nu in Zwitserland, daar hebben we ook jaren van gedroomd omdat we houden van bergen en bergsporten. En er is nog iets wat we het afgelopen jaar hebben geleerd: niets is onmogelijk.”

Dus jullie zijn voorlopig uitgedroomd?

„Voor ons gevoel zijn we nog altijd op reis. Maar we zouden graag nog eens Israël zien. En terugkeren naar India.”

Willemijn van Benthem

    • Willemijn van Benthem