‘Nederland is en blijft hét hockeyland’

Maurits Hendriks haakte gisteren af als de beoogde, nieuwe bondscoach van de Nederlandse hockeybond. „Dit kwam te vroeg.”

Maurits Hendriks Foto NRC Handelsblad, Rien Zilvold den bosch maurits hendriks hockecoach foto rien zilvold Zilvold, Rien

Terugkeren op de plek die hij ruim zeven jaar geleden, ondanks de kort daarvoor behaalde gouden medaille in Sydney, moest verlaten. Het was een prikkelende gedachte. Bijna drie maanden lang voerde Maurits Hendriks (47), bondscoach en technisch directeur van Spanje, gesprekken met de Nederlandse hockeybond (KNHB) over een rentree als bondscoach van de mannenploeg van zijn vaderland. Gisteren braken beide partijen de onderhandelingen af. De bond praat nu verder met de ‘tweede keus’, trainer-coach Michel van den Heuvel van landskampioen Bloemendaal, en hoopt komende week de opvolger van Roelant Oltmans te kunnen presenteren.

Waarop liepen de gesprekken stuk?

Hendriks: „De slotconclusie moet luiden dat het aanbod op dit moment te vroeg kwam. Tegelijkertijd, en dat wil ik benadrukken, hebben beide partijen een maximale inspanning geleverd het contract rond te krijgen. Op de financiën is het niet stukgelopen. Ties Kruize (topsportcommissaris van de KNHB, red.) en ik zitten op één lijn. Hij wilde per se tot een akkoord komen en heeft daar werkelijk alles aan gedaan, maar dit ging boven de personen uit. Ties heeft ook een achterban met wie hij ruggespraak moet houden.”

Waren nevenfuncties een obstakel?

„Wat ik in elk geval niet wilde, was mijn rol opgeven als adviseur en tv-commentator van de European Hockey League. Voor die topcompetitie heb ik me de afgelopen jaren sterk gemaakt, samen met [sportmarketingbureau] ProSport. De EHL is er nu gelukkig. De basis van het Europese hockey is in mijn ogen het clubhockey en dat staat onder druk met de wensen van de wereldhockeybond die, begrijpelijk overigens, meer continuïteit in de jaarkalender hoopt af te dwingen middels de nationale ploegen. We hebben nu harde afspraken met de tv en die zijn met het oog op de toekomst van cruciaal belang. Hoewel ook Ties puur in het belang van het hockey denkt, kom je op gegeven moment in zakelijke afweging: is het een met het ander te combineren?”

Mag de belangstelling worden uitgelegd als een postuum eerbetoon?

„Het verleden heeft uiteindelijk geen enkele rol gespeeld. Niet bij mij, niet bij Ties. We zijn beiden verder. In het begin heb ik mezelf wel de vraag gesteld of het verstandig zou zijn. Maar ik kreeg zeer bemoedigende signalen, niet in de laatste plaats van spelers uit het Nederlands elftal. Nu zijn dat misschien jongens die na ‘Peking’ stoppen, maar dan nog: het raakte me. Het waren niet de minsten.”

Een ongeschreven wet in de sport wil dat trainer-coaches nimmer moeten terugkeren op hun post.

„Die wijsheid leg ik naast mij neer. Ik blijf vinden dat Nederland, gelet op de mogelijkheden en het aanwezige talent, hét hockeyland bij uitstek is. Maar wat ik onderneem met een ploeg, is niet gebonden aan een vlag. Ik wil het maximale bereiken. Die uitdaging zie ik in Nederland, maar dat heb ik ook in Spanje en dat verandert niet. Hier ligt de uitdaging verder te gaan met waar we zes jaar geleden mee zijn begonnen: gedurfd en aanvallend hockey spelen. De toewijding van de jongens is ongeëvenaard. Als je dan wordt genoemd als de mogelijke nieuwe bondscoach van concurrent Nederland, dan is dat lastig. Die jongens zijn ook niet gek. Via hun Nederlandse contacten waren ze op de hoogte van de onderhandelingen die achter de schermen gaande waren. Vanaf nu moet ik hen laten zien dat Spanje mijn eerste en enige commitment is.’’

Een overstap naar het voetbal, zoals eerder gesuggereerd, is uitgesloten?

„In mijn hoofd blijft maar rondzoemen dat dit het moment is dat hockey een aantal grote stappen kan én gaat maken. Dit is dus niet het moment de sport vaarwel te zeggen. Maar wat mij trekt is technologische ontwikkeling, in welke sport dan ook. Ik wil consequent verder, waar dat ook moge zijn.”

    • Mark Hoogstad