Bij de dood van Hugo Claus

Een schip van halve stammen dwars

gestapeld stampt stroomopwaarts

tegen Maaswater in omhoog

luttele uren nadat hij dood

Niet het water naar de zee

niet het natte zand richting strand

niet het binnenvaarts zakken naar omlaag

Maar het vergeefse hout

naar de Ardennen, naar het wild ginder

naar het ontzingen van de zaag

Alsof het stomme vertrekken een vergissen

alsof één keer gezaagd dubbel geleefd

alsof het eind van de dag een krachteloze grap

Alsof de last post de namen terugblaast

over de oostakkerse gedichten

het lawaai in van de kazerne

Alsof iets terug te nemen van het gevelde

Alsof van voren af aan terwijl we beter

Alsof we van gister onze knopen telden

En de bittere olijven van later

    • Maarten Doorman