Beeld en woord

Kane-zanger Dinand Woesthoff Foto Lex van Rossen KANE-zanger DINAND WOESTHOFF T.A.V. CS FOTO LEX VAN ROSSEN Rossen, Lex van

Bij de vorige clip van Kane, bij Catwalk Criminal, kreeg de nuchtere beschouwer nog gemakkelijk stekende hoofdpijn. Flitsend was het goede woord, want de rode en witte kleuren wisselden elkaar af in een tempo dat beslist ongeschikt mocht heten voor epilepsielijders. Gelukkig, en niet alleen voor die categorie, is de clip bij Shot Of A Gun een stuk ingetogener.

Maar ook wel een beetje saai, dat krijg je dan. We zien Kane-opperhoofd Dinand Woesthoff zingen in close-up, zo close zelfs dat het malle wollen mutsje op zijn hoofd nauwelijks in beeld komt. Dat wordt doorsneden met beelden van rustig poserende, uiteenlopende voorbeelden van ‘gewone mensen’.

Het zijn wel nadrukkelijk Amerikaanse gewone mensen overigens: Indianen, latino’s, rockers, werklui, hipsters, cowboy-achtigen, zwarte muzikantentypes. Ze staan tegen de achtergrond van een lichte muur of een sierlijk waaiend wit laken, en de windmachine doet ook decoratieve dingen met de haren, voor zover op lengte natuurlijk.

Het slotbeeld is dat van een man (bij nader inzien niet Woesthoff zelf, diens close-ups zijn vermoedelijk gewoon in Europa opgenomen terwijl de rest van de beelden in en om Los Angeles werd geschoten), in zo’n soort woestijnachtig landschap waar ook de van U2 bekende Joshua Tree staat. De hele clip is gefilmd in rustig, artistiek verantwoord zwart-wit. En daardoor ziet het er netjes uit, deze aaneenschakeling van clichés.

Als het cliché waar is dat één beeld meer zegt dan duizend woorden, zou de onuitgesproken boodschap best eens kunnen zijn dat Woesthoff nog altijd droomt van grote daden in het Amerikaanse. Ik geloof daar niet in.

Het Franse duo Justice is altijd goed voor opvallende clips: in Dance lieten ze plaatjes en kreten projecteren op T-shirts. In de clip van nieuwe single DVNO neemt het woord op spectaculaire wijze de overhand. Allerlei tekstflarden krijgen prachtige, driedimensionale verbeeldingen, als beweeglijke logo’s. De titel gedraagt zich als sterrenbeeld, als een soort poort of als het embleem van een filmmaatschappij, het woord ‘girls’ wordt met lipstick neer gekalkt, No offence ziet eruit als de leader van een flitsende nieuwsshow en meer van die sterke visuele vondsten. Dan doet het er ook niet meer toe wat DVNO eigenlijk betekent (het is kortaf voor ‘divino’).

Heel veel sterker dan in deze clip kan de integratie tussen woord en beeld niet worden. En dat viel te verwachten van Justice. Niet voor niets maakt het duo in zijn eigen logo gebruik van een eeuwenoud beeld met bewezen, sterke eigenschappen: het kruis.

    • Jacob Haagsma