ik@nrc.nl

Sinds vandaag zit er een eerste kroon in mijn mond en nu ben ik oud. Want als ik lach ziet iedereen een stukje goud. Al decennia weet ik dat vooral oude mensen dat hebben. Ik was dat nog niet en sinds vandaag dus wel.

Laatst ontdekte ik op een ochtend een onderkin. Die zat er zomaar, ineens.

Binnenkort word ik veertig en ik zie lachrimpels terwijl ik niet lach.

Maar het goede nieuws is dat ik vanmorgen de potloodproef deed (waar ik tot gisteren nog nooit van gehoord had) en het potlood bleef niet onder mijn borst klemmen maar viel. Dus dat stuk (x 2) is nog jong.

Het nog betere nieuws is dat ik leef. En daar moet ik maar gewoon mee doorgaan. Dat weet ik nu, want ik ben oud en wijs.

    • Sabine Rab