Zilver voor Huizenga bij achtervolging WK baan

De Nederlandse baanwielrenner Jenning Huizenga heeft gisteren bij de wereldkampioenschappen in Manchester verrassend een zilveren medaille behaald op de individuele achtervolging.

In de finale moest de jonge Fries het afleggen tegen de Britse titelverdediger Bradley Wiggins, die voor eigen publiek veel te sterk was.

Huizenga had de Brit in de kwalificaties op sensationele wijze verslagen met een daverend Nederlands record (4.16,343). Maar in de finale, krap twee uur later, was de pijp leeg bij Huizenga. Zijn eindtijd (4.23,474) was zeven seconden langzamer dan in de kwalificaties.

„Het is heel moeilijk twee keer op een dag voluit te gaan. Ik moet nog meer inhoud krijgen”, zei Huizenga na zijn finale gisteravond. „Het deed vanmiddag veel minder pijn. Het was vechten tegen het stilvallen. Maar ik ben wel trots. Ik zie het wel zitten voor de Olympische Spelen. Ik weet nu waar ik aan moet werken.”

Willy Kanis miste gisteravond op de 500 meter tijdrit een bronzen medaille op één duizendste van een seconde. De Française Sandie Clair was minder dan een fractie sneller dan Kanis. Het goud ging naar de Cubaanse Lisandra Guerra Rodriguez.

Het contrast op de openingsdag van de WK in Manchester kon niet groter zijn tussen Huizenga en zijn jonge ploeggenoot Pim Ligthart. Die kreeg gisterochtend te horen dat hij niet mag starten tijdens de wereldtitelstrijd, omdat bij een onaangekondigde ‘gezondheidscontrole’ bij de Nederlandse ploeg afwijkende waarden in het bloed van Ligthart werden gemeten. Daardoor kreeg hij een startverbod van twee weken.

Volgens de Nederlandse teamarts Tjeerd de Vries was bij Ligthart geen sprake van een verhoogde hematocrietwaarde. „Er worden verschillende waarden gemeten. Dat beeld was verstoord.” Dat wordt mogelijk veroorzaakt door een buikvirus waarmee Ligthart de afgelopen week kampte. „Hij heeft veel op bed gelegen”, zei De Vries. „We gaan onderzoeken wat er precies aan de hand is.”

Ligthart reageerde geschokt op zijn uitsluiting. „Eigenlijk besef ik het me nog niet”, zei hij gistermiddag. „Ik dacht eerst dat het een grap was, of een foutje. Maar dit komt keihard aan. Het is heel zuur dat ik niet mag rijden. Maar ik vertrouw erop dat het over twee weken in orde is.”

Toch had Ligthart zijn twijfels. „Ik ben nog zo jong, ik wil prof worden. Ik hoop niet dat dit mijn carrière in de weg zal staan. Ik ben vooral bang dat ploegleiders geen vertrouwen meer in mij zullen hebben.”

    • Rob Schoof