Kloeke injectie in de benen

Koga’s e-bike Tesla S Prijs: 2.999 euro

In de assemblagehal laat monteur Paul zien hoe de software in de fiets wordt geladen. Software? In een fiets? Ik hoor het u mompelen. Ik was zelf ook verbaasd. Hij legt uit dat elektronica van de e-bike op deze software is gebaseerd. De trapondersteuning wordt ermee geregeld, maar ook kan een dealer later met het ingebouwde service- en onderhoudsprogramma op een simpele laptop de toestand van de fiets analyseren en aan de hand van de gegevens onderhoud plegen en eventuele afstellingen doorvoeren.

Eigenlijk op dezelfde manier zoals in een garage moderne auto’s eerst worden ‘ingeplugd’ voordat de gereedschapskist wordt geopend. Paultje, zoals hij op de werkvloer heet, heeft vandaag al heel wat software geladen. Een hele rij fietsen staat gereed om verpakt en vervoerd te worden.

De elektrische fiets is aan een opmars bezig. Dat merken ze ook bij Koga in Heerenveen dat met het model Tesla S afgelopen januari op de vakbeurs nog een special award binnenhaalde. Dit soort rijwielen waarvan de pruttelende Solex en rokende Spartamed in feite de oerouders waren, zijn nu de stille, technische hoogstandjes die het fietsen voor veel mensen bereikbaar houden – of weer bereikbaar maken. Maar deze fietsen worden tegenwoordig ook op waarde geschat in het woon-werkverkeer. Of ze zijn ontdekt door bijvoorbeeld jonge moeders die hun kinderen in zitjes aan het stuur vervoeren.

Ik vertrek bij Koga op de Tesla S, een sportieve uitvoering van de Tesla. Met zijn multigrip- stuur is het duidelijk een toerfiets. Ik tel 21 versnellingen. Met deze fiets kan gerust het geaccidenteerde terrein over de grenzen worden opgezocht. Maar ik stuur de vlakte in ten zuiden van Heerenveen: ik wil de storm aan een onderzoek onderwerpen. Al snel ben ik de eenzame fietser uit het bekende liedje. De accu heeft een bereik van zeventig kilometer. Mits met beleid gebruikt. De storm staat recht in het gezicht en op het makkelijk te bedienen paneeltje stel ik in op maximale ondersteuning. Ik krijg direct een behoorlijke duw in de rug, of beter gezegd, een kloeke injectie in de benen. Want het is daar dat de elektrische hulptroepen zich manifesteren.

Mijn poging om de teller boven de 20 kilometer per uur te houden slaagt volledig. Het met leder beklede stuur ligt lekker in de hand, het zadel is gemonteerd op een subtiel verende zadelpen.

Koga laat veel onderdelen naar eigen kwaliteitseisen ontwerpen. Ik ben geen zwoeger maar een pallieter. Het mooie is dat een buitenstaander op het eerste gezicht niet ziet dat ik ‘elektrisch’ ga. Door het rigoureuze testgedrag zie ik op de display de acculading drastisch teruglopen. Ik schakel de ondersteuning uit en de benen ervaren meteen de naakte waarheid van de wind. Ik buig af. Bij zijwind, en later bij rugwind, experimenteer ik met de verschillende standen in de ondersteuning. De elektromotor in de achternaaf reageert soepel op de commando’s. Bij elke snelheid is een praktisch en aangenaam beenritme te realiseren.

Peter Winnen