Huizenga verrast met zilver en record

Baanwielrenner Pim Ligthart neemt een kijkje op het middenterrein na zijn startverbod wegens afwijkende bloedwaarden bij een gezondheidscontrole. Foto Reuters Dutch cyclist Pim Ligthart poses for photographs after being suspended from riding for two weeks after failing a blood test on the first day of competition at the track cycling world championships in Manchester, northern England, March 26, 2008. REUTERS/Nigel Roddis (BRITAIN) REUTERS

De Nederlandse baanwielrenners zijn de wereldkampioenschappen in Manchester gisteren begonnen met twee zilveren medailles en eenmaal brons.

Het moest op de eerste avond van de WK vooral komen van de de Friezen in de Nederlandse ploeg. Meest verrassend was het optreden van Jenning Huizenga, die op de razendsnelle wielerbaan tweede werd op de individuele achtervolging, achter de Britse titelverdediger en regerend olympisch kampioen Bradley Wiggins.

Kort daarna won Wim Stroetinga, net als vorig jaar in Palma de Mallorca, zilver op het (niet-olympische) onderdeel scratch. Hij kwam na een indrukwekkende inhaalrace in de laatste ronde op de finish een meter tekort op de WitRus Aliaksandr Lisoeski.

Met de doorbraak van Huizenga levert de Nederlandse baanploeg opnieuw een medaillekandidaat voor de Olympische Spelen in Peking, die over een kleine vijf maanden beginnen. Huizenga, die zaterdag 24 wordt, moest het in de finale afleggen tegen Wiggins. Voor zijn eigen publiek in de National Cycling Centre was Wiggins veel te sterk; hij eindigde met een voorsprong van bijna vijf seconden.

Toch maakte Huizenga grote indruk in Manchester. Hij had de Brit in de kwalificaties op sensationele wijze verslagen met een daverend Nederlands record (4.16,343). „Dat was wel iets unieks”, zei bondscoach Peter Pieters over die prestatie. „Heel bizar”, zei de Fries over zijn eerste race. „Ik haal acht seconden van mijn persoonlijk record af. Ik zag op het laatst alleen nog maar zwarte sneeuw, maar ik heb nog nooit zo lekker afgezien.”

Dat afzien was in de finale, krap twee uur later, een stuk minder prettig. Huizenga was met 4.23,474 zeven seconden langzamer dan in de kwalificatierace. „Het is heel moeilijk om twee keer op een dag voluit te gaan”, zei hij na zijn finale. „Dat had ik pas één keer eerder gedaan. Ik moet nog meer inhoud krijgen. Met de snelheid zit het wel goed. Ik kan heel goed draaien, ik moet het hebben de souplesse. In de finale was het vechten tegen het stilvallen. Maar ik ben wel trots. Ik zie het wel zitten voor de Olympische Spelen in augustus. Ik weet nu waar ik aan moet werken.”

Op de teamsprint behaalden Theo Bos, Teun Mulder en Tim Veldt een bronzen medaille. Het sprinttrio kwam in de kwalificatierace slechts 0,04 seconde tekort voor de finale. In de strijd om de derde plek versloegen de drie Duitsland. De wereldtitel ging naar Frankrijk, voor de Britten.

Het scheelde een duizendste van een seconde of Willy Kanis had voor de vierde Nederlandse medaille gezorgd. Dat kwam zij op de 500 meter tijdrit tekort op de Française Sandie Clair. Wereldkampioene werd de Cubaanse Lisandra Guerra Rodriguez.