Tamme Anouk schudt handjes

Pop: Anouk. Gehoord 21 maart, Antwerpen. Herh: 28,29/3 Gelredome, Arnhem.

Is Anouk uitgerockt? Het leek er even op, in het Antwerpse Sportpaleis. Na het derde nummer zei ze: „Ik ben nu al moe. Al dat getrain voor niks.” En verbeeldden we het ons, of klonk ze inderdaad een beetje buiten adem?

Voorafgaand aan haar concerten in het Arnhemse Gelredome dit weekend, gaf rockzangeres Anouk afgelopen week twee concerten in het sportpaleis in Antwerpen. Ze begon veelbelovend; aan het einde van het eerste nummer gooide ze haar blonde haren los, halverwege het derde nummer smeet ze haar jasje uit. Maar daarna zakte het concert in.

Als eerste hit van de avond klonk de ballad Michel – meegezongen door honderden meisjes in het publiek. Maar dat gaf Anouk geen kick. Sterker, het leek alsof ze al haar energie al headbangend in het eerste nummer had verspild.

Aan de band lag het niet. De jonge muzikanten die haar onlangs ontslagen oude band vervingen, straalden niet alleen opwinding en plezier uit, ook trokken ze een stevig rockgeluid op.

Aan het decor lag het ook niet. Achter Anouk rees een imposante stellage met vier verdiepingen licht op, en camera’s brachten de zangeres en haar band haarscherp in beeld. Aan Anouks stem tenslotte, lag het ook niet. Die is nog altijd krachtig en soepel genoeg om niet één maar twee stadions te vullen.

De boosdoeners waren de vele ballads en de onbekendere nummers van haar laatste album Who’s your momma; die bleken niet geschikt om een bijna uitverkocht sportstadion in vervoering te brengen. Anouks relaxte houding – ze wandelde bijkans over het podium – bracht het publiek ook niet op stoom.

Net toen je dacht: leuk, maar komt er nog meer, schudde Anouk haar belangrijkste troef uit haar mouw. Tussen het veld en de ring lag een corridor, die je makkelijk voor een veiligheidsgang kon aanzien. Maar het bleek om een looppad te gaan. Op de klanken van het rockende R U kiddin’ me? liep Anouk die catwalk af, waarbij ze handen schudde, een biertje aannam, en het publiek naar een hoogtepunt zong. Ze zou de rondgang om het veld nog twee keer maken.

Na twee uur kwam Anouk echt los. Toen klonk Nobody’s Wife, het nummer waarmee ze meer dan tien jaar geleden beroemd werd. In Antwerpen werd het rocknummer gespeeld in een recht-toe-recht-aan uitvoering. „We gaan deze motherfucking tent op z’n kop zetten”, riep Anouk daarna, en bracht voor Good God vier blazers op het podium. Dat lukte. Het was alleen jammer dat dit het laatste nummer was. De tent had wel een uur eerder op z’n kop mogen staan.

    • Yaël Vinckx