Morenci: echt wel werk te vinden

Gaat het dan echt overal in Amerika slecht? Ligt er maar net aan waar je bent. En of je een beetje goed kunt zoeken. Was in Morenci, een dorp van niks in het oosten van de grensstaat Arizona, tegen New Mexico aan. Hier een kaart. Het is hier, gemeten in bevolkingsdichtheid, 200 keer zo leeg

arizona1.jpg
Gaat het dan echt overal in Amerika slecht? Ligt er maar net aan waar je bent. En of je een beetje goed kunt zoeken.

Was in Morenci, een dorp van niks in het oosten van de grensstaat Arizona, tegen New Mexico aan. Hier een kaart. Het is hier, gemeten in bevolkingsdichtheid, 200 keer zo leeg als in Nederland. Wat dat in de praktijk betekent? Dat je drie uur door de woestijn, tussen de cactussen, kunt rijden voordat je een volgend stadje tegenkomt.

arizona2.jpg
In Morenci ligt de grootste kopermijn van het noordelijk halfrond en de koperprijs (dank je wel, China) is de laatste jaren geëxplodeerd. Mijnbouwers proberen dus zo snel mogelijk zo veel mogelijk koper te winnen - en daar zijn werknemers voor nodig. Die allemaal ergens moeten wonen.

Het gevolg is dat de mijnwerkers die hierheen trekken in armoedige omstandigheden in de buurt van de mijn bivakkeren. In tentjes in de woestijn, in tot voor kort dichtgetimmerde en leegstaande vervallen panden. Het mijnbedrijf probeert te helpen, weet ook wel dat er veel aan gelegen is de werknemers een dak boven het hoofd te krijgen.

arizona3.jpg
Ik bezocht het zogeheten man camp, waar ook vrouwen en kinderen blijken te wonen. Hier een aantal caravans en woonwagens (van het merk Dutchmen, zouden ze ons doorhebben?), hier neergezet door het bedrijf. Enig nadeel: er is een voor kinderen schadelijk niveau van het gas formaldehyde aangetroffen. Toch blijft bijvoorbeeld mijnwerker Josh Hartsock er graag wonen. Hier het stuk in nrc.next, hier de complete versie uit NRC Handelsblad. En hier een voorproefje:

„In de brandende zon kondigt pitbull Gator het bezoek aan, naast zijn kooi staat een modderige gemotoriseerde vierwieler. Daarmee scheurt Cody door het zand. „Vindt-ie mooi”, zegt vader Josh. „Ik ga die quad straks opvoeren.” Cody, de zoon van twee, zit nu even niet op het voertuig maar kroelt met papa binnen op de bank.
Op het aanrecht speelt zijn zusje van vier met een broodmes en twee nichtjes krioelen ook door de bedompte ruimte. „Zeg nou zelf”, vraagt Hartsock zonder een spoor van ironie. „Beter dan dit wordt het toch niet?”

    • Freek Staps