De bling-haan rapt met Ali B.-zwier

Jeugdtheater Op reis met de gouden boekjes van Bos Theaterproducties (5+), door Leopold Witte. Tournee: t/m 25 mei. Inl.: www.bostheaterproducties.nl.

De gele taxi, Het eigenwijze eendje, Pietepaf het circushondje – wie kent ze niet, de Gouden Boekjes? Die dunne, bontgekleurde prentenboekjes, al meer dan een halve eeuw herkenbaar aan het gouden ruggetje langs het omslag.

Ze zijn nu ook te zien in het theater, en ook daar blinken ze uit in eenvoud, blijkt uit Op reis met de Gouden Boekjes. Hoewel, in deze muzikale voorstelling van Bos Theaterproducties en Leopold Witte laat die eenvoud zich vooral kennen als tamheid. Monotoon volgen de in beeld gebrachte Gouden Boekjes elkaar op. Van Henkie met de Toeter, eenzaam in z’n bootje op zee, belanden we bij de Duitse circusdirecteur, die in piepklein doosje een piepklein hondje bewaart. Witte, die eerder al voor tv in de Gouden Boekjes dook, blijft dichter bij de oorspronkelijke verhaaltjes dan goed is voor het stuk. Want ja, ze zijn natuurlijk hartstikke leuk, die boekjes. Maar inhoudelijk nogal mager.

Gelukkig raken de verhaallijnen zo nu en dan met elkaar verstrengeld, waardoor de voorstelling dan toch in de gloed van nieuwigheid kan verkeren. Grappig zijn de scènes die naar deze tijd verwijzen. Zo vindt de Hongerige Leeuw de Partij voor de Dieren een „heerlijke partij”. En is Kippetje Tok een met bling behangen haan, die met Ali B.-zwier rapt over maatschappelijke erkenning: „Kip, het meest veelzijdige stukje vlees. Kip!”

Witte hanteert de structuur van een raamvertelling: zes kinderen zijn met elkaar op vakantie en ontdekken dat ze hun voorleesboek zijn vergeten. Maar geen nood, ze kennen allemaal wel een paar Gouden Boekjes uit hun hoofd.

In aanzet zijn het vermakelijke personages die de zes acteurs hier vertolken. Neem die twee ballen, die – Britse aardappel in de keel – op de ‘international school’ zitten. Of dat betweterige meisje, aan wie iedereen een beetje een hekel heeft. Doodzonde dus dat Witte deze personages nauwelijks uitbuit, al was het maar om wat beter te kunnen verbloemen dat ze hem vooral een excuus bieden om van het ene naar het andere Gouden Boekje te reizen. Want zo voorspelbaar is het: één personage begint een verhaaltje en, hop, de anderen scheppen daarvoor de nodige theatrale voorwaarden.

Doordat de raamvertelling niet echt een vertelling is, blijven de verhaaltjes vrijblijvende lichtgewichten. En zelfs de mooie decorstukken van Rieks Swarte kunnen zo niet voorkomen dat de voorstelling in lucht opgaat.

Rectificatie / Gerectificeerd

correcties en aanvullingen

Gouden Boekje

In het artikel De bling-haan rapt met Ali B.-zwier (23 maart, pagina 9) wordt verwezen naar het ‘Gouden Boekje’ Henkie met de toeter. De juiste titel is Henkie met de hoorn.

    • Isabella Steenbergen