Orkaters surreële mysterie

Ria Marks en Titus Tiel Groenestege in ‘Het huiskameronweer’ van Orkater. Foto Ben van Duin Het Huiskamer Onweer Orkater idee en concept Ria Marks en Titus Tiel Groenestege spel Ria Marks, Titus Tiel Groenestege, Porgy Franssen, Jakop Ahlbom, Lindertje Mans en Ibelisse Guardia regie Jeroen van den Berg muziek Michel Banabila video en decorÊCatharina Scholten kostuums Bernadette Corstens lichtontwerp Stefan Dijkman Duin, Ben van

Theater Het huiskameronweer door Orkater. Gezien: 20/3 in Toneelschuur, Haarlem. Tournee t/m 7juni. Inl. 020-6060600, www.orkater.nl

Misschien een vader, een moeder en drie bijna volwassen kinderen – een sufburgerlijk gezinnetje in een veel te volgestouwde huiskamer die een beetje uit het lood is getrokken. En misschien ook nog een indringer die af en toe het hoogste woord heeft, maar hij zou ook iemand kunnen zijn die dit gezin juist tracht af te schermen tegen een onbestemd buitengebeuren. Erg veel concreter valt de nieuwe voorstelling van Orkater, Het huiskameronweer, niet samen te vatten.

Ria Marks en Titus Tiel Groenestege, gespecialiseerd in suggestief theater met weinig woorden, hebben teksten van de Belgische surrealist Henri Michaux (1899-1984) gebruikt om samen met vier andere acteurs een voorstelling te maken op basis van improvisaties. De vijf gezinsleden – want dat zullen ze toch wel zijn – bewegen zich als hoekige stripfiguren door de ruimte, waarvan de muren door middel van projecties (neervallende cirkeltjes, voorbij varende zeilschepen, draaierig makende golven) een voortdurend onrustgevoel opwekken. Samen met de filmische muziek van Michel Banabila, die soms net doet alsof hier een thriller wordt gespeeld.

De zesde van het stel, gespeeld door Porgy Franssen, is de dominante. Af en toe gaat hij, met onverschillige wreedheid, een van de anderen te lijf. En ook brengt hij flarden tekst te berde, waarin Michaux’ groteske ironie te herkennen valt. Hij beschrijft massatoerisme als „jezelf blauw betalen voor geromantiseerd ongemak”, smeekt een gezinslid niet naar buiten te gaan („toen ik naar buiten liep, verdwaalde ik”) en maakt opmerkingen als: „Je kunt je waarheid net zo goed vinden door 48 uur naar een bepaald behang te gaan zitten kijken.”

In de regie van Jeroen van den Berg blijft Het huiskameronweer anderhalf uur lang een intrigerend mysterie. Alles kan een betekenis hebben. Maar dat hoeft niet. Iemand die zich in een kast verstopt, iemand anders die de meubelen verschuift – het zou ook wel eens betekenisloos kunnen zijn. Dat is het nadeel.

    • Henk van Gelder