Ik ben een bofkóóóónt!

Actrice Joan Nederlof (45) speelt samen met Lineke Rijxman de voorstelling Inside Out. Deze week was de première. Nederlof woont in Den Haag en heeft twee kinderen. „Ik mag over ellenlange masturbatiesessies schrijven. Graag zelfs.”

‘Lief dagboek, ik sluit stemmig af met een brokje onvervalste reclame' Foto Maurice Boyer Joanne Nederlof Foto NRC H'Blad Maurice Boyer 080320 Boyer, Maurice

Vrijdag 14 maart

Krijg onder het eten in de Toneelschuur een telefoontje van Michiel van Erp. Steek net een hap in mijn mond en laat hardvochtig mijn voicemail inspreken terwijl ik gewoon dooreet. De Toneelschuur is een bekend theater in Haarlem waar wij van mugmetdegoudentand altijd uitkomen met onze nieuwe producties. Nu spelen we er sinds woensdag met Inside Out. Volgende week hebben we première. Onze voorstelling is in de kleine zaal. Orkater is te zien in de grote zaal. Lineke Rijxman en ik staan met z’n tweëen op toneel. Zij met z’n zessen. Maar alle gezichtjes zijn even wit. Van de toneelstress. Het is half zes ’s avonds. Terwijl ik lekker dooreet en mijn voicemail wordt ingesproken, schuift onze technicus, Coen, ook aan. Zijn gezichtje is lichtgroen. Hij is eigenlijk de derde speler, want er zit veel techniek in de voorstelling. Gelukkig voor ons en de rumoerige Orkatertafel in de verte wordt er in de Toneelschuur hoogbegaafd gekookt door Marijt. Coens gezichtje is alras weer naturel roze en hij schept nog eens lekker op. Normaliter zijn acteurs na een week try-outen om op te dweilen, maar de Toneelschuur verlaat je in ieder geval gezonder dan je erin kwam. Als ik m’n laatste hap eend op heb, luister ik mijn voicemail af. Michiel zegt dat ze me zoeken om Hollands Dagboek te doen. Ja lekker! Dat kan er ook nog wel bij. Ik heb al een aversie tegen die overvloed aan gedrukt gebabbel. Daar heb ik echt niks aan toe te voegen. Bovendien heb ik maandenlang aan een toneelstuk gewerkt zeg. Laten ze daar maar naar komen kijken! Hollandsch Dagboek m’n reet!

Zaterdag

Lief Dagboek. Omdat het zo goed is voor de publiciteit heb ik me bedacht. Intussen ook met de krant gesproken. Daar hebben ze me op het hart gedrukt dat ik ook rustig over ellenlange masturbatiesessies mag schrijven. Graag zelfs. Alsof ik daar nu tijd voor heb! Ja misschien als slaapmiddel, maar verder! Bovendien slaat het natuurlijk nergens op om te denken dat je je hartsgeheimen aan een dagboek zou toevertrouwen dat vervolgens door heel intellectueel Nederland gelezen wordt. Zelf ik heb ook al eens een breuk in een jarenlange vriendschap meegemaakt door een iets te openhartig interview, dus eigenlijk staat alles me tegen aan het schrijven in een publiek dagboek. En toch vind ik het nu al leuk. Vandaag overdag nog gerepeteerd. We zijn er nog niet. We spelen een stuk dat de paspoortenkwestie rond Ayaan Hirsi Ali als vertrekpunt heeft. We hebben ons erover verbaasd hoe heftig de publieke opinie over haar tussen dat moment in mei 2006, en nu, is omgeslagen. Destijds waren de meeste mensen ronduit verontwaardigd over de manier waarop ze behandeld werd. Geshockeerd zelfs. Tegenwoordig is een breed gedeelde opvatting dat ze een arrogante opportunistische haatzaaiende klaploopster is. Daar worden dan allerlei argumenten bij gegeven. Dat ze heeft gelogen, dat ze niks meer voor onze maatschappij doet, dat ze zelf naar Amerika wilde, maar ergens knaagt er bij ons toch het gevoel dat er misschien ook iets anders aan de hand is. Een soort mechanisme dat onder al die argumenten door zijn eigen logica volgt. Waarin het niet meer gaat om haar persoonlijk, maar om de vraag hoe de maatschappelijke onvrede wordt afgevoerd. Geen makkelijk onderwerp. Ook omdat diezelfde publieke opinie er voor zorgt dat sommige mensen al licht geïrriteerd beginnen te zuchten als je alleen nog maar haar naam uitspreekt. Gelukkig is de Mug een klein, maar standvastig groepje. En je kan ook met ons lachen hoor! Vanavond was m’n verloofde voor het eerst bij de voorstelling. Die zie ik momenteel nauwelijks omdat ze zelf het Zesde Zintuig voor de televisie regisseert en van die lange dagen maakt waardoor ze op den duur verdacht energiek uit haar ogen begint te kijken. Als we ’s avonds laat na de voorstelling thuis komen, ploffen we gezellig samen op de bank, maar tien minuten later vertrekt ze met slaande deuren en hoor ik haar met gierende banden wegscheuren in haar tweedehands Mercedes. Ruzie! Hoe kan dat nou? Ze was toch van het harmoniemodel? Dat vond ik nou juist zo fijn en geruststellend aan haar. Ik heb het flauwe vermoeden dat ik nog niet kan slapen en ga op de computer de vragen beantwoorden van een interview voor het Theaterjournaal. Ik vind mezelf reuze scherp, maar stuur het voor de zekerheid nog even door naar Lineke. Mijn neus zat dicht, maar die is weer open en nu zitten allebei mijn oren dicht. En het zou best eens kunnen dat het met die scherpte reuze tegenvalt.

Zondag

Ik slaap uit. Word wakker door een hartveroverend elegante sms van m’n verloofde. Geen wonder dat ik op die vrouw val! Daarna bakken de kinderen croissants en die eten we gezamenlijk op in bed. Na een rondje keihard onderhandelen besluiten we unaniem dat we gaan zwemmen. Terwijl de kinderen in het ijskoude wedstrijdbad op een drijvend vlot spelen, hang ik als een bejaarde aan de rand van het warme revalidatiebad. Ik kijk naar de kinderen in het andere bad en bedenk wat een waanzinnige bofkont ik ben. Bofkooooooont! ´s Middags lees ik wat in de kranten van Zaterdag. Een artikel in Trouw valt me op. Over een onderzoek dat is gedaan naar de moordenaars van Pim Fortuyn, Theo van Gogh en Louis Sévèke. Die blijken veel overeenkomsten met elkaar te vertonen. Waaronder een heimelijke bewondering voor hun slachtoffer. Het artikel valt me op omdat het naadloos aansluit bij de inhoud van onze voorstelling. Nu ga ik naar bed. Ik zet mijn dagboek uit.

Maandag

Net de kinderen naar school gebracht. Daarna even koffie gedronken. De maandag is acteursweekend. Thuis gekomen de computer aangezet. Krijg een mail van de Dikke Deur van de Mug, Marcel Musters. Hij is net terug uit New York waar hij altijd naar toe gaat om uit te rusten. Merkwaardig toch dat je uit gaat rusten op een van de drukste plekken van de planeet. Zometeen nog even met Lineke afgesproken. Ze heeft een aantal voorstellen voor verandering. Zo gaat dat in een try-out periode. De naam zegt het al. Het is ook leuk om nieuwe dingen uit te proberen. Spannend.

Dinsdag

Net om 23.00 thuis afgezet door Coen. Voorstelling viel op z’n plek vanavond. De ingrepen die Lineke had bedacht werkten goed. Shireen Strooker was er. Vind het altijd fijn om haar te zien. Een kwart eeuw geleden heb ik mijn toneelschoolstage bij haar gedaan en veel van d’r geleerd. Voor mijn generatie acteurs is het Werktheater altijd het grote voorbeeld geweest. Ik klets nog wat na en ga dan naar huis. Een barfly ben ik allang niet meer. Met pils en wijn en pinda’s doorzakken tot aan het ochtendgloren, heb ik al snel afgeleerd. Vooral na dat moment dat ik mezelf na twee sigaretten en anderhalf glas wijn lichtgroen terugvond in een steegje in de Nes. Van nature ben ik een huismus en zoiets moet je honoreren vind ik. Bovendien moeten de kinderen morgenochtend weer naar school worden gebracht. Dus als ik thuiskom vind ik nog wat zalm in de ijskast, zet een kopje thee, typ nu nog wat en ga dan naar bed.

Woensdag

Vanmorgen de kinderen naar school gebracht, daarna geld gepind en drie grote tassen met boodschappen gevuld bij de C1000. Het familiepak WC-rollen klem ik onder mijn arm. Als een pakezel op wielen fiets ik glamorous naar huis. Daarna meteen door naar de Toneelschuur. Morgen hebben we première. Lineke heeft beroerd geslapen en ziet er dito uit. Nou is ze razend knap van nature, dus ze kan wel wat hebben. Zelf ben ik ook niet op m’n florissantst. De voorstelling gaat iets minder dan gister.

Donderdag 20 maart

Vandaag première. Heb er toch al heel wat achter de rug, maar het blijven gekke dagen. Ik heb er wel zin in. Lineke en ik hebben een intensieve, maar waardevolle periode achter de rug. In zo’n tijd zie je elkaar vaker dan je eigen verloofde. En je leert elkaar wel kennen als je maar met z’n tweeën bent. Geen afleiding, geen excuus. Maar we zijn er goed doorheen gekomen. Lief Dagboek, ik sluit stemmig af met een brokje onvervalste reclame. Als u iets wilt weten over de Mug kijk dan op mugmetdegoudentand.nl. En kom vooral kijken naar onze voorstelling! Het gaat ergens over, is leuk om naar te kijken en last but not least zijn Lineke en ik natuurlijk twee acteerkanonnen!

PS. 00.39 Net thuis van première. Halve publiek stond wegens heftige regen in de file, dus we zijn half uur later begonnen. Ging goed. Lekker gespeeld. Geen last gehad van premièrestress. Ik ben tevreden. Morgen en overmorgen staan de recensies in de kranten. Als ze niet goed zijn kunt u van mij aannemen dat de betreffende recensent zat te slapen. Verloofde zet in de keuken thee en de bloemen in vazen. Of liever gezegd in de vaas en de blender, want ik heb maar één vaas. Morgen begint het gewone leven weer. En gaan we op tournee. Nederland here we come!

    • Joan Nederlof