Dingen oplossen

Jan Douma Foto Walter Herfst Jan Douma, 65 Vorige beroep: plaatsvervangend directeur scholengemeenschap Huidige beroep: technisch adviseur/uitvoerder Gouda, maart 2008 Jaap Douma. Foto: Walter Herfst Herfst, Walter

‘Op mijn 55e kon ik al met pensioen. De school waar ik werkte ging fuseren met andere scholen en ik kon wachtgeld krijgen. Een riante regeling, maar ik bleef liever werken. Op mijn 65ste was er geen discussie mogelijk. Dan moet je er gewoon uit. Maar ik voel me nog veel te goed om niets te doen, dus ik heb me laten inschrijven bij de Kamer van Koophandel en ben voor mezelf begonnen.

Mijn oude werkgever was mijn eerste opdrachtgever. De school zat net in een nieuw gebouw en ik was bouwcoördinator geweest. Na mijn pensioen huurden ze me in om de verhuizing te organiseren. Daarna vroegen ze me om projecten op te zetten voor de praktische gerichte leeromgeving. Er moest bijvoorbeeld een afzuigingsinstallatie komen voor lasdampen, en een grootkeuken. In totaal waren het zestien projecten die ik van begin tot einde begeleid heb, van het aanvragen van offertes tot en met de plaatsing. Dat soort werkzaamheden past goed bij mijn achtergrond. Ik kom uit de werktuigbouw en de installatietechniek en heb later MO pedagogiek gedaan.

Als mensen weten dat je beschikbaar bent, komt het werk vanzelf op je af. Laatst begeleidde ik de verbouwing van een kantoor. Naast dat kantoor zit een kerk. Mensen van die kerk vertelden me dat een balk in een hoek van het dak verrot was. Ze vroegen of ik dat kon oplossen. Dat is een mooie restauratieklus geworden.

Het ene moment werk ik op managementniveau, het andere moment zit ik in de uitvoering. Ik vind het allebei leuk. Scherp krijgen wat het probleem is en een oplossing bedenken. Dat is eigenlijk waar ik steeds mee bezig ben.

Het grootste deel van de week werk ik voor mezelf. Daarnaast besteed ik veel tijd aan vrijwilligerswerk. Ik ben bestuurslid van een binnenhavenmuseum. Ik zit in de schouwcommissie die de antieke schepen beoordeelt, en in de redactie van het tijdschrift. Dat is echt een hobby. Mijn opa en mijn vader hebben gevaren en zelf heb ik ook altijd bootjes gehad. In totaal ben ik zes dagen per week actief, ook op zaterdag. Dan verbouw ik mijn eigen huis. Daar ben ik al zes jaar mee bezig.

Ik merk wel dat ik fysiek minder kan dan vroeger. Het kostte me moeite om dat te accepteren. Maar eigenlijk heb ik er niet veel last van, want de meeste dingen die ik doe zijn fysiek niet zo zwaar.”

Wilma van Hoeflaken