Ze groeten vriendelijk maar brallen ook, helaas

Groningen schrapte de maximumnorm voor studentenhuizen per wijk.

Niet-studerende bewoners richten nu actiecomités op tegen de overlast.

De studenten rukken op. Ze wonen niet meer alleen in de bekende buurten rond de binnenstad van Groningen. Ze wonen nu ook in de Rivierenbuurt. De fietsenmaker juicht hun komst toe. „Studenten kopen veel tweedehands fietsen.” De bloemist is minder blij. „Ze kopen geen bloemen.” Bewoners van de Parkweg klagen over overlast en hebben actiegroepen opgericht. In enkele jaren zijn vijf gezinnen in een huizenblok „omsingeld” door vijftig studenten. Sommige studenten zijn best aardig. „Ze groeten ons”, zegt bewoner Kees Vermeer. Maar er zijn ook studenten die midden in de nacht luidruchtig buiten staan te telefoneren. In dronkenschap bonzen ze op voordeuren of vallen over een rij fietsen die met geraas omvalt.

De Parkweg is een van de straten in Groningen waar het aantal studentenwoningen hard is gestegen. Oorzaak was het gemeentelijk besluit, drie jaar geleden, om de norm los te laten dat een wijk niet meer dan 9 procent kamerverhuurpanden mag tellen. Het besluit was bedoeld om de kamernood te lenigen. „De studentenpopulatie bedraagt zo’n 13 procent van de totale bevolking en zorgt daarmee voor de nodige levendigheid”, aldus een gemeentelijke notitie. „Daarnaast is deze groep van economisch belang voor de stad.”

Eén van de overgebleven particulieren in de Jozef Israelsstraat in de Schilderbuurt is José Heesink, woordvoerder van de bewoners. „Wij houden van studenten”, zegt ze. „Ze geven de straat een levendig karakter.” Ze is van beroep mediator, dat komt goed van pas. De meeste overlast ontstaat bij warm weer, in de binnentuinen, vertelt ze. „Tijdens het warme voorjaar een jaar geleden was het hier soms niet uit te houden. We konden onze tuin vrijwel niet in. En als je er iets van zei, dan waren er zelfs studenten die vroegen: ‘Wat doen jullie hier nog?’”

Om aan de klachten tegemoet te komen, besloot de gemeente een maximum in te stellen van 25 procent kamerverhuurpanden per straat. Een tijdelijke maatregel. „Op zichzelf kan ik daar wel inkomen”, zegt Finn van Leeuwen, gemeenteraadslid van Student en Stad, de politieke partij die opkomt voor studenten en jongeren. „We moeten voorkomen dat er getto’s ontstaan.” Maar: „Je beperkt het probleem maar je lost het niet op.” Veel beter zou het zijn, denkt het raadslid, om de relatie tussen studenten en ‘stadjers’ te verbeteren. Niet met campagnes die clichés over bier drinkende studenten alleen maar versterken, zo stelt hij, maar door de aanstelling van bijvoorbeeld huurteams. En door afspraken te maken met studentenverenigingen, die de leden kunnen aanspreken op hun gedrag.

Over oplossingen zijn de meningen in Groningen verdeeld. Hou bij het bepalen van de aantallen studenten rekening met de aard van de woningen, zegt Marcel Vehof, bewoner van de Parkweg. „Studenten komen nu terecht in wijken met gehorige panden. Dat is vragen om moeilijkheden.” Spreid studenten over een groter deel van de stad, zegt bewoner Kees Vermeer. Investeer in relaties met studenten, zegt José Heesink. De Groningse Ombudsman Willy Kol oppert het aanwijzen van ‘campusstraten’ in Groningen. „Particulieren slagen er in sommige straten niet meer in hun huis te verkopen aan andere particulieren. Door van zo’n straat een studentenstraat te maken, sla je twee vliegen in één klap. De huizen worden weer verkoopbaar en je ontlast andere straten elders in de stad.”

Studentenquota? Discussieer mee op nrcnext.nl/opinie