Onterecht onbekende motetten van Bach sprankelen

Nederlands Kamerkoor: Bach-Motetten ****

cd klassiek

Nederlands Kamerkoor:

Bach-Motetten ****

Wolligheid en doorwrochte formuleringen zijn hem vreemd. Voor Peter Dijkstra (1978), nu al de succesvolste Nederlandse koordirigent, telt slechts de muziek en de manier waarop hij de noten én de stemmen die ze zingen optimaal tot klinken kan laten komen. Dat klinkt vanzelfsprekend, en precies zo klinkt ook de vocale, melodieuze luchtigheid van de cd met de zes motetten van Bach die Dijkstra realiseerde met het Nederlands Kamerkoor (Channel Classics, 27108).

In het cd-boekje licht Dijkstra helder toe waar het hem op te doen is: een vocale aanpak, gedacht vanuit de stem en de tekst. Dat maakt bij voorbeeld dat het in vervoering jubelend lijnenspel in Singet dem Herrn ein neues Lied (BWV 228) sprankelt zonder al te opgewonden te lijken.

Bach schreef de meeste van zijn zes motetten voor begrafenissen, maar toch domineren lichte tonen; een beetje Lutheraan ziet in de dood immers geen reden tot een grafstemming. Dat de motetten relatief weinig bekend zijn, is onterecht; in raffinement en schoonheid bieden ze wel degelijk Bach op zijn best.

Het Nederlands Kamerkoor slaagt erin het stemmenweefsel ook in de meest complexe passages, de vele fugatische delen bijvoorbeeld, doorzichtig en evenwichtig te houden.

    • Mischa Spel