Huisje in Turkije, Italië, of Frankrijk: wie biedt?

Het is voorjaar, dus het gros van de Nederlanders buigt zich weer over de zomervakantie: waarheen deze keer? De toeristische landenbladen weten dit, zou je zeggen. Dus zullen ze wel met verse redenen om voorrang strijden waarom dit jaar bijvoorbeeld juist Griekenland de beste bestemming is, op welke gronden je toch echt weer naar Frankrijk moet, of waarom Turkije het beste reisdoel is ondanks zus-en-zo. Maar in het aanbod blijkt van een concurrentiestrijd niets. Niet: in Frankrijk wonen gelukkig geen Turken, Italianen gaan in tegenstelling tot de Fransen wel naar de tandarts, of Spaanse wijn is veel beter dan dat Griekse bocht – of andersom.

Merkwaardig.

Het is misschien – deels – te verklaren als de redacties van de diverse landenbladen er gemakshalve van uit kunnen gaan dat de eigen lezersdoelgroep trouw iedere zomer naar hetzelfde land afreist. Dat soort lezers zou tussen de vakanties door gewoon met plakjes reisjournalistieke schuifworst tevreden kunnen worden gehouden, zodat ze tussentijds even aan hun vakantiebestemming kunnen ruiken...

Italië-verslaafden vinden daartoe in Italië-magazine (5,95 euro) een Rome-special, Francofielen kunnen in de En France (4,75 euro) Gallische geuren opsnuiven in 26 pagina’s lentetips over de Côte Atlantique, en Hellenofielen kunnen het doen met een reportage over de geneugtes van Lesbos in het Griekenland Magazine (5,45 euro). En natuurlijk veel verhalen over eten en drinken. Spaanse kazen, „onweerstaanbare broodrecepten” uit Italië, en wijnproeverijen in Frankrijk. Dit zijn, inderdaad, weinig verrassende onderwerpen, het „gemakshalve” lees je ervan af. Maar toegegeven; wie honkvast is, houdt nu eenmaal niet van verandering.

Er is ook een andere mogelijke verklaring voor de tamme inhoud. Al die landenbladen staan barstensvol aanbiedingen van onroerend goed. Dat zijn geen redactionele bijkomstigheden zoals de kleine advertenties voor de verhuur van stacaravans in de Achterhoek in de Kampioen, maar serieuze voorstellen om smakken geld in tweede huizen te stoppen. In Leven in Frankrijk (5,45 euro) zijn meer dan twintig pagina’s nieuw te bouwen tweede huizen, bestaande appartementen en vervallen boerderijen opgenomen. In Leven in Turkije (5,95 euro) zijn op tien pagina’s advertenties te vinden die onroerend goed aanprijzen. Wie biedt?

Om een idee te geven: voor een appartement aan de Turkse Rivièra heb je aan een ton meestal genoeg. Voor een Frans plattelandspandje voor de doe-het-zelver moet je al snel het dubbele neertellen.

Voor tijdschriften met die Leven in-titels is het natuurlijk niet zo gek dat er veel van dergelijke advertenties instaan. Maar ook in De smaak van Italië (4,95 euro) en in Viva España (5,95 euro) tref je ze aan. Het eerste blad meldt op de cover zelfs „het beste aanbod van koop- en huurhuizen” te hebben. Via het Spaanse magazine maak je kans op een gratis entree op de House Vision Expo, een aanstaande huizenbeurs in de Bossche Brabanthallen. Dat adverteren zal wel goed schuiven, maar dat maakt die landenbladen toch vooral tot voorspelbare makelaarsvehikels.

    • Menno Steketee