Kunst is de ziel van een huis

Het schilderij ‘Vleugellam’ waarmee Tuinmans grote liefde voor Ans Markus begon. Foto’s Jørgen Krielen © Jorgen Krielen / Amsterdam, 11-03-2008 / "Vleugellam". Schilderij Ans Markus. Krielen, Jorgen

Wybe Tuinman (62) verzamelt al vijf decennia kunst, maar kreeg van zijn vrienden te horen dat zijn voorliefde voor het abstracte, rare abracadabra was. Dus kocht hij een realistisch schilderij en vond terstond zijn grote liefde.

Dat was Ans Markus?

„Ik was op haar eerste overzichtstentoonstelling in Heusden aan de Maas en zag het schilderij ‘Vleugellam’. Het sprak me zo aan, dat ik het direct kocht. Het kostte 4.000 gulden. De eigenaar van de galerie heeft me toen aan haar voorgesteld.”

De kunstenares leerde haar koper kennen.

„Ik vond haar onmiddellijk een bijzondere vrouw, ze keek zo melancholisch uit haar ogen. Later begreep ik haar blik, er stond letterlijk en figuurlijk een geslagen vrouw voor me.”

En u hield contact.

„Ik wilde een dia lenen, vroeg haar naam en nummer. Toen bleek dat ze geen adreskaartje bezat, heb ik er een voor haar gemaakt. Daarna een ansichtkaart, een folder, een boekje. Ik kocht nog een schilderij en omdat haar toenmalige vriend daar jaloers op was, kocht ik ook werk van hem. Zo leerden we elkaar kennen. Het is langzaam gegroeid, we zijn nu al meer dan twintig jaar zeer gelukkig samen.”

Wat een romantisch verhaal!

„Ze heeft een wonderlijke rol gespeeld in mijn leven. Toen ik mijn laatste bedrijf verkocht, bedacht ik dat ik geen zin meer had in personeel en lange files. Gedurende mijn werkende leven heb ik drie miljoen autokilometers gereden, dat is 75 keer de aarde rond. Ik zei tegen Ans, ik doe het niet meer. Als ik nou jouw schilderknecht word? Ze kreeg een rood hoofd, dacht: nu zit hij dadelijk de hele dag thuis.”

Maar u was en bleef ondernemer.

„Ik besloot schilderworkshops te organiseren. Twee uur schilderen onder de bezielende leiding van Ans en daarna varen door Amsterdam. Daar zijn tot nu toe 20.000 mensen op af gekomen. En mijn leven is heerlijk rustig.”

Is uw gevoel voor kunst net zo goed als voor zaken?

„Op de lagere school kocht ik mijn eerste kunstwerk, een originele litho van Escher. Die vond ik via een vriendje en heb ik betaald met eigen flessengeld. Kunst hoeft trouwens niet duur te zijn. Toen ik achttien was, kocht ik een schilderij op de rommelmarkt. Niet omdat het bekend was, maar wegens de echte olieverf.”

Het bleef later niet bij 4.000 gulden?

„Ik heb intussen wat duurdere werken gekocht zoals van Picasso, Chagall en Appel. Bedragen met nog een nul erachter zijn geen uitzondering. Dat is het lot van een verzamelaar, de hebzucht blijft. Als ik een bedrijf had verkocht, zocht ik direct nieuwe aankopen.”

En is authenticiteit het belangrijkste?

„Ik voel het meteen als ik bij mensen in huis kom en er slecht ingelijste reproducties hangen. Dan mis ik iets. Kunst is de ziel van een huis.”

Willemijn van Benthem

    • Willemijn van Benthem