Verbieden

‘Sorry, Anne, liever niet’’, zei ik gisteren tegen mijn poes toen ze me op het tapijt onder de eettafel noodde.

Ze is geen kat die steeds gretig op schoot springt, ze heeft liever dat je naar haar toe komt. Met een paar indringende miauwtjes kan ze aangeven dat ze naar haar dagelijkse portie tederheid verlangt. Maar wel graag metéén, ja? Niet eerst dat hoofdstuk uitlezen of dat gesprek afronden – eerst ik, dan jij, zó zijn we getrouwd.

Ze ging al klaar liggen, de buik plat op het tapijt, van kop tot poot op zaligheid ingesteld.

„Ik kom niet”, zei ik weer.

Ze keek me meewarig aan. „Hoezo niet?”

Ik wees naar het televisiescherm waar teletekst een bericht over verboden seks met dieren bracht. „Het mag niet meer. De Tweede Kamer gaat het verbieden. Seks met dieren mag straks alleen nog als je er geen plezier aan beleeft. Dus bijvoorbeeld het masturberen van een paard om zaad te krijgen.”

„En als ik er toevallig plezier aan beleef?” vroeg ze.

„Dat telt niet, het gaat om de motieven van de mens.”

„Daar zijn we mooi klaar mee”, zei ze, terwijl ze zich met tegenzin traag oprichtte en uitrekte. „Vond je het eigenlijk wel zo lekker? Je kon behoorlijk afwezig zitten aaien, dat merkte ik heus wel.”

„Ik deed het natuurlijk vooral voor jou, maar ik moet toegeven dat het ook voor mij iets rustgevends had. En jij?”

„Ik vond het meestal wel prettig”, zei ze met enige aarzeling, „maar om het nou seks te noemen, dat lijkt me overdreven. Onder seks verstaan wij iets anders. Dat is meer dat je in de schemer in een winderige tuin zit te rillen van een rare koorts in je buik en dat er dan ineens een enorme, stinkende kater je van achteren bespringt om je te verkrachten. Zouden jullie dát niet eens willen verbieden – seks tussen dieren?”

„Daar gaan wij niet over”, zei ik streng.

„Maar jullie verbieden wél het enige dat ik nog een beetje prettig vind – een onschuldig soort aaien door een mensenhand?”

Ik probeerde haar uit te leggen dat dit de consequentie kon zijn van de wettelijke strafbaarstelling van seks met dieren, waar de Tweede Kamer nu zo’n voorstander van is. Het begint met het verbod op dierenporno, maar voor je het weet durf je geen kat meer op schoot te nemen en mag er geen hond meer tegen je oprijen.

„Dat heb ik ook altijd een rare gewoonte van die honden gevonden”, zei ze.

„Daar gaat het nu even niet om. We komen met deze nieuwe wetgeving in een schemerzone terecht. Wat mag er wel en wat niet? Is het gewone kroelen met een dier al seks? Vergelijk het met mensen die niet meer een kind durven aanraken uit angst dat ze voor pedofiel worden aangezien.”

Ze knikte, een tikje aangeslagen, en ging weer op het tapijt liggen. „Kom toch maar even hier”, zei ze. „Als je er later problemen mee krijgt, wil ik best getuigen dat dat kroelen van jou niks met seks te maken heeft, het is meer, hoe zei je dat ook weer…?”

„Rustgevend.”

„Precies. En echte seks geeft helemaal geen rust. Dat hoef ik jullie mensen toch niet uit te leggen?”

    • Frits Abrahams