Veeltalige woordenstromen op debuutalbum Le Le

cd pop

Le Le: Flage ****

De Jeugd Van Tegenwoordig lijkt meer dan een eendagsvlieg „die wel recht je bek in vliegt”, (zoals de Noord-Amsterdammers op Lowlands verkondigden). Sinds surprise-hit Watskeburt etaleren de mannen ook buiten dat groepsverband, waarvan later dit jaar nieuw werk uitkomt, een sterk oor voor talige novelty-effecten. Willie Wartaal is de man achter Konijntje (‘Kom op konijntje doe maar wiebele wiebele’) en Pepijn Lanen meldt zich met het electro-project Le Le. De actie op dit opmerkelijk sterke debuutalbum, waarop hitje Skinny Jeans ontbreekt, bestaat op het eerste gehoor vooral uit de polyglotte woordenstromen van Lanen. Hij redt zich virtuoos in Nederlands, Duits, Engels en vooral Frans. Het beproefde middel van kleurrijke of botweg doldwaze opsommingen (‘best wel leuk / niet zo leuk / kankerleuk / hard’, uit Hard) leidt tot opwekkende nonsensliedjes. Dat die goed zijn voor meer dan eenmalige beluistering ligt ook aan de hitsige, zuigende en inventieve electro- en housebeats uit de keuken van knoppenman Rimer Veeman. De groepsnaam is lullig, Flage is puik.

    • Jacob Haagsma