Stand by your man?

Ik heb te doen met Silda Wall Spitzer. Zij stond naast haar echtgenoot, gouverneur Elliot Spitzer van New York, toen hij zijn aftreden aankondigde, nadat bekend was geworden dat hij dure escortgirls had besteld (red.) Niet alleen moeten zij en haar kinderen de storm doorstaan die haar verdwaasde echtgenoot heeft opgewekt, ook moet zij alle commentaren verdragen, waarin veelvuldig de vraag wordt gesteld waarom ze in ’s hemelsnaam achter haar man stond tijdens diens publieke – en futloze – mea culpa.

Als vrouw van een politicus die tijdens het publieke – en futloze - mea culpa van háár man achter hem heeft gestaan, kan ik alleen dit zeggen: het is een persoonlijke beslissing. Er is geen goed of fout antwoord.

Wie weet waarom machtige mannen zich zo gedragen? Misschien is de spanning, de opwinding om iets te proberen te flikken. Misschien is het gewoon arrogantie. Eén ding is duidelijk: hun zorgeloze gebrek aan besef van de levens die hun daden zullen verwoesten. Dat leek in elk geval te gelden voor mijn ex-man, James McGreevey, oud-gouverneur van New Jersey (die wegens een affaire met een man in 2004 zijn ontslag aankondigde, nadat hij had bekend homoseksueel te zijn, red.).

Maar nee, er is geen protocol voor de echtgenote of partner die in de schijnwerpers komt te staan. Natuurlijk krijgt ze van politieke adviseurs te horen dat een politicus zich beter kan vertonen met zijn vrouw aan zijn zijde. Maar wat doet hun mening ertoe? In dat stadium is het hoe dan ook afgelopen. Wat proberen die adviseurs dan nog te redden?

In mijn geval had ik eigenlijk geen idee wat mijn man zou gaan zeggen. Hij had me nooit verteld dat hij homoseksueel was; hij gaf me alleen maar een exemplaar van zijn toespraak, een uur voor de persconferentie. Ik was de kluts kwijt. Ik deed het zeker niet vrijwillig. Ik was emotioneel niet in staat om een rationele beslissing te nemen, en daar was ook gewoon geen tijd voor. Hij vroeg me om naast hem te staan en dat heb ik gedaan. Eerlijk gezegd dacht ik alleen maar aan mijn dochter. Als ik het over zou moeten doen, deed ik het weer. Ik deed het voor de vader van mijn dochter.

Ik was niet de eerste die dit meemaakte en mevrouw Wall Spitzer zal niet de laatste zijn. Het zal weer gebeuren. Laten we dan de psychoanalyse en de oordelen waarmee de vrouw wordt overladen achterwege laten. Zij is niet de gekozen functionaris. Laat hem alleen voor de camera’s gaan staan.

We moeten af van het idee dat de vrouw van een gekozen functionaris daar naast hem moet staan. Als ze dat wil, prima. Zo niet, ook goed. Maar respecteer in elk geval haar privacy in een situatie die al zo verpletterend pijnlijk is.

(Dina Matos McGreevey in The New York Times. Zij is auteur van Silent Partner: A Memoir of My Marriage.)