Slechts pixels

Laat me dit voorop stellen: ik ben geen liefhebber van kinderporno. Ik houd ook niet van kinderijsjes, kindermenu’s of kinderboeken. Geef mij de real stuff maar. Sterker nog, ik vind dat het verboden moet zijn, die hele kinderporno. Gelukkig is dat ook zo.

Ik ben daarentegen een groot voorstander van fantasieën. Ik heb er zelf heel veel, zoals dat ik een bank overval en daarna op de Bahama’s ga wonen of dat ik recensenten eindeloos martel alvorens ze een gruwelijke dood sterven onder mijn handen. Helaas ben ik te goed opgevoed en breng ik mijn dromen niet ten uitvoer. Maar als mijn fantasieën strafbaar waren, had ik al lang vijftig keer levenslang, net als u.

Deze week is er voor het eerst iemand veroordeeld voor het vervaardigen van virtuele kinderporno, zo meldde het Algemeen Dagblad afgelopen dinsdag.

Misschien moet ik uitleggen wat dat is, virtueel. Het woord zegt het al. Het is niet echt. Iemand zit thuis in Den Bosch of Assen het plaatje van een pornolul te photoshoppen in het kutje van een plaatje van een soort van meisje. Er is geen enkel echt persoon bij betrokken geweest. Er is geen kind misbruikt. Nogmaals: ik ben geen liefhebber. Ik vind het zelfs vrij smakeloos. Maar wie ben ik. Het zijn maar pixels. Het is slechts fantasie.

Als ik een vies tekeningetje zou maken, zou dat dan ook virtuele kinderporno zijn? Of als ik een roman schrijf over een meisje van acht dat de hele Bijlmer bij elkaar neukt?

En is virtuele moord dan ook strafbaar? Zoals tegenstanders doodschieten in een computerspelletje?

Het is een oeroud rechtsbeginsel dat gedachten vrij zijn. U mag uw vijanden niet doodmartelen, maar u mag er wel over dromen. De grens is niet getrokken tussen smaakvol en smakeloos. Niemand beoordeelt dat en zeker de overheid niet. De grens is getrokken tussen droom en daad. Zodra iemand om dromen wordt veroordeeld, hoe pervers ook, is Nederland een fascistische dictatuur geworden.

U haalt uw schouders op. U denkt dat het gaat over kinderporno. Maar het gaat om het principe. Het allerbelangrijkste principe.

Ilja Leonard Pfeijffer