Oud geld van een ouwe drukker

Je hebt overnames en overnames, vriendelijke en vijandige. Het beursgenoteerde drukkersconcern RSDB krijgt niet eens de kans om te bepalen of de op handen zijnde overname lief of stout is.

Roto Smeets de Boer, zoals het ooit volmondig heette, meldde gisteren dat een onbekende partij een bod wil uitbrengen, ter waarde van 131 miljoen euro. Het contact met ‘de Investeerder’ verliep tot nog toe via een zakenbank. Veel meer dan de biedprijs (ruim een kwart hoger dan de beurskoers van de laatste dagen) en de intentie de bestaande strategie van RSDB te ondersteunen, wil de anonimus niet kwijt. RSDB wenst zich door middel van overnames staande te houden in de lopende consolidatiegolf van de bedrijfstak.

Zo bezien heeft de directie geen reden om niet over het bod te willen praten: een schappelijke prijs en eensluidende toekomstplannen. Maar de manier waarop de belangstelling kenbaar is gemaakt, nodigt niet echt uit tot een vriendelijk kopje koffie. De bieder heeft op eigen houtje al wel met een meerderheid van de aandeelhouders gesproken en daarmee een akkoord bereikt.

Wie zou de geheimzinnig bieder kunnen zijn? Volgens geruchten betreft het een Nederlandse belegger. Laten we een gooi doen.

Kandidaat 1: de familie Fentener van Vlissingen, via hun participatiemaatschappij NPM. Heeft al een belang van 35 procent in branchegenoot Joh. Enschedé. Deze drukker van gevoelige documenten verloor onlangs de helft van zijn drukorder voor Nederlandse eurobiljetten aan een Frans concurrent.

Kandidaat 2: Marcel Boekhoorn. Het is al een tijdje opvallend stil rond de man die miljardair werd met de verkoop van Telfort aan KPN. Heeft ervaring met zowel beursexits (McGregor) als met aloude vakindustrie (kozijnen, verf en sigarenkistjes). Ruikt bij een drukkerij vast kostenvoordelen voor zijn naar verluidt geldverslindende krant De Pers.

Kandidaat 3: Anne Ringsma. Een oude rot in het drukkersvak. Werd in 1997 rijk toen hij zijn drukkerij Plantijn Casparie verkocht aan... RSDB. Was daar zelfs eventjes bestuursvoorzitter. Daarna trok hij zich terug, verkocht zijn aandelen en werd met tientallen miljoenen op zak privé-investeerder in media en grafische industrie. Kocht onder meer het failliete Habo Dacosta op en maakte vorig jaar een tweede klapper door Euradius te verkopen aan Amerikanen. Geknipt dus om met RSDB nieuwe internationale kansen te benutten.

Eén minpuntje: Ringsma ontkende gisteren desgevraagd bij het bod betrokken te zijn. Maar ach, in het moderne, tactische zakendoen is kaarten tegen de borst houden ook een kunst.

Philip de Witt Wijnen