Bijna-knokpartij en meesterwerk bij filmfestival

Film Festival van de afgewezen film. In het Betty Asfaltcomplex Amsterdam. Nog tot en met zondagavond. www.deafgewezenfilm

Het intiemste en kleinste Nederlandse filmfestival trekt niet meer dan de vijftig bezoekers die er in het zaaltje kunnen, en biedt uitsluitend films die vrijwel niemand ooit eerder gezien heeft of nog zal zien, en die ooit ergens zijn afgewezen – door een omroep, een festival of een subsidiegever.

Het Festival van de afgewezen film opende gisteravond meteen met een ontdekking: een algemeen veronachtzaamd meesterwerkje van de in Nederland wonende, Spaanse amateurcineast Victor Azoustre Maleno. Iris gaat over het gedrag van de opdrachtgevers van een illegale vreemdelinge die als werkster de kost verdient. De cineast, die bekende in het verleden niet veel moeite te hebben gedaan zijn film onder de aandacht te brengen, verraste met een reeks ongewone beknopte karakterstudies.

Maar lang niet alles wat ooit is afgewezen blijkt onterecht afgewezen. Dat is ook een van de charmes van het festival: de filmmaker, die bijna altijd zelf gehecht blijkt aan wat hij gedraaid heeft, staat tegenover een jury die alsnog beslist of de afwijzing terecht is geweest. En vaak is dit het geval, al krijgt menige film door zijn underdog-positie toch weer een nieuwe charme.

Dat gold op de eerste festivalavond zelfs voor De kunst van het leven, een onbeholpen ode van een aan kanker stervende vrouw in haar laatste levensjaar, op video gedraaid door haar man.

Maar ook professioneel gemaakte films ontkomen soms niet aan een tweede berechting. No milk today van Jindra Markus uit 1993, bleek een met professionele acteurs in Boekarest gedraaid docudrama over hoe moeilijk het is om aan melk voor je baby te komen. Jurylid Frank Wiering (VPRO) zag er nog wel iets in maar toen zijn collega Wim de Jong (tv-recensent van de Volkskrant) vervolgens zei dat hij zich aan de tafel moest vasthouden, zo slecht, dreigde de avond even in een knokpartij te ontaarden. Presentator Rob Muntz leek er ook de man niet naar, dat te willen verhinderen. Op geen filmfestival wordt ook zoveel gelachen.

Het festival, met steeds wisselende presentatoren en jury’s, wordt zondagavond besloten met Lege maag van Hans Breetveld en Ronald Kerkman uit 2006, de laatste film met actrice Frédérique Huydts, waaraan tot nu toe geen distributeur zijn handen heeft durven branden.