ik@nrc.nl

Mijn opa is doodgegaan en vanaf een gehuurd schip strooien we zijn as uit over zee. Het waait hard en een windvlaag blaast de as onmiddellijk tegen de zijkant van het schip. Uit mijn ooghoek zie ik hoe de schipper en zijn hulp zich verbijten om niet in schaterlachen uit te barsten.

Terug aan wal pakt mijn stiefmoeder me bij de arm. Met een glimlach vraagt ze zachtjes: „En? Hoe vond je het?”

„Tja”, grinnik ik, „Het was een beetje... onhandig.”

Haar gezicht verkrampt. Ze laat me los, veegt met een wild gebaar een botsplinter van haar voorhoofd en snauwt: „Maar zo heeft opa het gewild, hoor!”

Stuur ook eens een ikje in! De spelregels en het formulier staan op nrc.nl/ik

    • Rudy Plas