Geestverruimend zijn ze van zichzelf

Bij MGMT hoor je de psychedelische muziekcollecties die ze thuis in de kast hebben staan.

Debuut Oracular Spectacular verschijnt volgende week.

En toetsenman Ben Goldwasser. Foto’s Isabel Nabuurs 06-03-08, Amsterdam, MGMT Foto: Isabel Nabuurs Nabuurs, Isabel

Ze kennen hun klassiekers, de twee jongens die samen de kern van de nieuwe popsensatie MGMT vormen. Zanger Andrew Vanwyngarden en toetsenman Ben Goldwasser zijn de twintig nog maar net gepasseerd, maar de muziek van hun debuutalbum Oracular Spectacular klinkt alsof sixties- en seventiesiconen T. Rex, The Doors, Sparks en David Bowie een verbond hebben gesloten. „Het zal wel aan onze muziekcollecties liggen”, zegt Vanwyngarden. „Die is nogal psychedelisch.”

Hun Nederlandse podiumdebuut maakten de twee Amerikanen vorige week in het bovenzaaltje van Paradiso, met een rockband die klonk alsof de vroege David Bowie van vóór Ziggy Stardust de glamrock ter plekke aan het uitvinden was. ’s Middags wilden Vanwyngarden en Goldwasser hun interviewverplichtingen niet afwikkelen op een saaie hotelkamer. We treffen ze in een voormalig peeskamertje op de Amsterdamse Wallen, nu een galerie, omringd door buitenissige kledingontwerpen en kleurige kunst. De tuffende motor van een boot in de gracht overstemt bijna hun bedachtzaam gekozen woorden. Het vooruitzicht van optreden in Paradiso intimideert ze een beetje. „Bowie, de Stones en James Brown hebben daar gespeeld? Wow! Als we maar niet door de mand vallen.”

Dat doet MGMT niet. Hun muziek klinkt volwassen en tijdloos, met zo nu en dan een melodieuze synthesizerriedel om er een frivole draai aan te geven. Hooguit heeft Vanwyngarden nog niet het charisma van de grote frontmannen uit de rockhistorie. Hun songs dragen titels als Future reflections en 4th Dimensional transition, alsof ze afkomstig zijn uit een ander universum. „Klopt”, zegt Goldwasser, „in ons hoofd verplaatsen we ons vaak naar een vreemde wereld als we songs schrijven. In de sixties gebruikten muzikanten geestverruimende middelen om aan inspiratie te komen. Wij zijn al voldoende psychedelisch door de invloeden die we hebben ondergaan.”

Op tv bij David Letterman speelden ze een citaat van The Doors, aan het eind van hun toch al tamelijk briljante single Time to pretend. „Natuurlijk willen we popmuziek maken die even tijdloos zal blijken als die van onze grote voorbeelden”, zegt Goldwasser. „Voorlopig is dat voor ons nog een kwestie van hard werken.” Ze troffen elkaar op de universiteit van Middletown, Connecticut en dachten eerst nog niet aan zelf muziek maken. Luisterend naar elkaars mp3-collecties bleek dat hun smaken overeenkwamen. Vanwyngarden heeft een bijzondere stem en is bekwaam met tekst en zangmelodieën. Goldwasser kon al aardig pianospelen: „Gelukkig was ik geen wonderkind, want dan was ik waarschijnlijk in de klassieke hoek terecht gekomen.”

De groepsnaam MGMT wordt op internet algemeen gebruikt als afkorting voor ‘management’, maar daar moet volgens Vanwyngarden niet te zwaar aan getild worden. „Je mag er van maken wat je wilt.” Memphis Group from Middle Town? „Daar zit een kern van waarheid in, want ik kom oorspronkelijk uit Memphis. Ik ben weliswaar opgegroeid tussen alle ophef om Elvis Presley en de oude soulmuziek die er vandaan komt, maar er is daar ook een heel interessante indie-garagerockscene. Elvis en Graceland zijn voor de toeristen, dat heeft me nooit geïnteresseerd. Ruige gitaarmuziek en aantrekkelijke popmelodieën zijn mijn grote passies. Die twee wil in combineren.”

Hoe zit het met hun futuristische denkbeelden? „Eerlijk gezegd zijn we behoorlijk pessimistisch over de toekomst”, verzucht Goldwasser terwijl hij zijn blik langs de Amsterdamse kademuren laat glijden. „In onze teksten zitten best veel verwijzingen naar de ondergang van de wereld en andere sombere vooruitzichten. Veel van onze favoriete popmuziek heeft dat doemgevoel. Daar is op zich niks mis mee; je kunt er juist kracht uit putten om zo hier en daar een lichtpuntje te zien.”

De nummers van hun verre van chagrijnig klinkende album Oracular Spectacular waren al grotendeels af toen ze de studio in gingen met producer David Fridmann, die werd gekozen om zijn werk met Mercury Rev en Flaming Lips. „Hij hielp ons de muziek uit te bouwen tot iets dat groter was dan de eenvoudige demo’s die we zelf in elkaar geknutseld hadden. We verkeren in de gelukkige positie dat ons eerste album beter klinkt dan we het in onze stoutste dromen hadden kunnen voorzien.”

Het album van MGMT Oracular Spectacular komt 17/3 uit.

    • Jan Vollaard