Massis vlamt in ‘Lucie’

Opera Lucie de Lammermoor van G. Donizetti door de Radio Kamer Filh./Groot Omroepkoor o.l.v,. Kenneth Montgomery m.m.v. Annick Massis, Marius Brenciu e.a. Gehoord: 8/3 Concertgebouw, A'dam. Radio 4: 11/3, 20 u.

Het opdiepen van vergeten opera’s is al jaren de succesvolle niche van de operaserie van de ZaterdagMatinee. Was dat de reden dat Donizetti’s succesopera Lucia di Lammermoor er nu klonk in de latere, Franse versie (1839)? Want het verhaal mag na gedane aanpassingen iets logischer zijn, in haar totaliteit is Lucie toch de mindere van Lucia. Weg was de glasharmonica, die in oktober de waanzinsscène nog zo ijzingwekkend ondertingelde bij De Nederlandse Opera. En weg de extraverte klank van het Italiaans, waarop Donizetti zijn muziek nu eenmaal bouwde.

Dat het Frans als zangtaal ook subtiliteit en kleur kan opleveren, werd niet overgebracht door de merendeels niet-Franse cast. Als broer Henri zong Angel Òdena veelal wat mompelig. En Lucies ware liefde Edgard leek eerder slap dan toornig, mede door de wat fletse présence van stertenor Marius Brenciu. Brenciu heeft een slank, karakteristiek timbre, maar verloor de controle in het allerhoogste register van zijn stem.

Aan de ijver van dirigent Kenneth Montgomery lag het niet dat deze Lucie nergens écht de adem benam. Hij draaide Lucia flink de duimschroeven aan en pookte het Radio Kamerorkest en immer imponerende Groot Omroepkoor op in straffe tempi. Ruimte voor lyriek was er minder; alleen tedere strijkers als begeleiders van Arthur (Angelo Antonio Poli) wekten mededogen. Maar muzikaal én theatraal werd deze Matinee van de vergetelheid gered door sopraan Annick Massis, eindelijk wél een Franstalige, die Lucies waanzin vleugels gaf met trommelvliestuitend coloratuurvuurwerk.

    • Mischa Spel