Tomatenpulp besmeurt de liefde

Voorstelling Dans, Dansclick 4. Gezien: 7 maart, Castellum Alphen a/d Rijn. Tournee t/m 26 april. Info www.dansclick.nl.

„Maak vandaag kennis met de choreografen van morgen.” Zo luidt het motto van Dansclick, een initiatief van drie danswerkplaatsen en dertig schouwburgdirecties, waarin nieuwe choreografen hun werk mogen laten zien in een gezamenlijk programma dat op tournee gaat. Overigens zijn de werken in de vierde editie van Dansclick niet van ‘morgen’ maar van ‘gisteren’. As of when I use to tell all my secrets to my dog van voormalig NDT’er Pedro Goucha stamt uit 2006, Ira van Jens van Daele is een jaar ouder.

Zoals gebruikelijk bij Dansclick wordt het publiek opgewarmd door een kunstenaar van buiten de dans. Ditmaal vervult schrijver Rashid Novaire de rol van amuse. In fraaie bewoordingen probeert hij het verschil te vangen tussen literatuur en dans, een ‘oerkunst’. Zijn statische voordracht onderstreept ongewild de aantrekkingskracht van de bewegende mens. Want dans zoals in Ira trekt moeiteloos de aandacht met veel boos, repetitief gestamp en felle, afgemeten gebaren van vier vrouwen, die in hun zwarte jurkjes en rijglaarsjes vage herinneringen oproepen aan Anne-Teresa De Keersmaekers werk uit de jaren tachtig.

Eén van hen is een versmade vrouw, zo blijkt uit haar woorden, en waar dat toe leidt, weet iedereen. In de tekst mondt gekrenkte trots uit in castratie van de echtgenoot, in de dans uit de woede zich in explosieve catfights. Een aardig gegeven, maar ook enigszins voorspelbaar en zo heeft Ira, hoewel onderhoudend, wel meer zwakke plekken, zoals de wat schoolse uitvoering van de dansdelen, en niet in de laatste plaats de lengte. Weinig choreografen, laat staan beginnende, weten 55 minuten lang de boog onverminderd gespannen te houden. Om de kennismaking soepeler te laten verlopen, moeten de makers hun stukken inkorten.

Dan is Goucha’s duet beter geschikt. In vijftien minuten consumeren een man en een vrouw het leven, hier gesymboliseerd door rijpe tomaten. Het stel wordt volwassen, de tomaten barsten open toe en tegen het einde stort de vrouw wat aarde over haar met tomatenpulp besmeurde geliefde. Dankzij het water uit haar gietertje, zal hij voor nieuw leven zorgen. Mooi miniatuurtje.

    • Francine van der Wiel