Tien jaar dromen van Spelen en dan het ‘niemandsland’

De bondscoaches van de Nederlandse roeiers dunden in februari hun ploegen uit. De afvallers volgen een eigen traject of stoppen. „Ik heb tien jaar van de Spelen gedroomd.”

De Holland Acht won afgetekend de roeivierkamp op de Amstel. Foto Merijn Soeters Soeters, Merijn

Wolter Blankert dacht tweeënhalve week geleden niet dat hij zijn roeiloopbaan ooit zou hervatten, nadat hij was uitgeselecteerd op weg naar de Olympische Spelen in Peking. Eigenlijk heeft hij nog steeds geen beslissing genomen, maar hij stapte afgelopen weekeinde in ieder geval weer eens in een boot. Bij de Heineken Roeivierkamp, de officieuze opening van het roeiseizoen op de Amstel, voer hij met een viermansboot in het veteranenklassement. Zijn ploeggenoten hoopten dat hij zich niet zou ergeren aan het niveau. „Alles stond vast voor dit jaar en nu sta ik plotseling in een soort niemandsland.”

De uitdunning door de Nederlandse bondscoaches vond plaats in februari, nadat de roei-equipe in overtal op trainingskamp was geweest in Sevilla en Avis. Mark Emke en Jan Klerks lieten Daniël Mensch (winnaar van een zilveren olympische medaille in 2004), Christof Coenders, Roel Haen en Peter Vos afvallen voor de mannenacht. René Mijnders zag voor de vrouwenacht af van de diensten van ‘jonkies’ Reina Sikkema en Jacobine Veenhoven en zal nog eens twee roeisters wegsturen. Susannah Chayes besloot voor de mannenvier in de lichte gewichtsklasse geen gebruik te maken van Wolter Blankert en Alwin Snijders en heeft nog twee slechtnieuwsgesprekken te gaan.

„Ik had verwacht dat ik woedend en gefrustreerd zou zijn als ik zou afvallen”, zei Blankert (29). „Maar het enige dat ik wilde was zo snel mogelijk weg bij de coach die mij eruit had gegooid en weg bij de selectie. Ik ben naar vrienden gegaan, die me probeerden op te beuren. ‘Nu mag je weer bier drinken en taart eten’, zeiden ze. Maar daar heb je niet zo’n zin in, als je net hebt gehoord dat je niet naar de Spelen gaat.”

Ergens is Blankert blij dat „het gesodemieter”, de druk van het roeien in een selectie, is afgelopen. „Je gaat door allerlei fases heen. Ik had het ook een beetje zien aankomen dat ik weg moest en dat was heel vermoeiend. Ik vond de reden dat ik werd uitgeselecteerd niet steekhoudend. Mijn haalbeeld en ritme zouden niet in de ploeg passen. Dat betekent dat elke sterke test of race van mij uitstel van executie was. Het was niet omdat ik bijvoorbeeld fysiek de minst sterke roeier was. De lol in mijn sport werd me steeds meer ontnomen. Het vuur in mij is verdwenen.”

Het is het onbegrip van een roeier die studie en sociaal leven aanpaste of opgaf voor een optreden op het water van Shunyi Park. En mede door de smalle omvang van de nationale top voorziet de roeibond niet in een vastomlijnd trainings- en wedstrijdschema voor afvallers van nationale ploegen. Enkelen zullen de riem berustend neerleggen, de meesten zullen een aangepast programma volgen in een- of tweemansboten en toewerken naar kleinere regatta’s dan het olympische kwalificatietoernooi van juni in het Poolse Poznan.

Jacobine Veenhoven (24), die net als Blankert bij de vierkamp onder verenigingsvlag roeide, behoort tot de laatste groep. „Natuurlijk heb ik baaldagen waarop ik boos en verontwaardigd ben. Het was alsof een droom werd weggevaagd, maar ik ben topfit en het seizoen is net begonnen. Ik wil door met roeien. Gezien mijn leeftijd kan ik de Spelen van 2012 in Londen halen.”

De studente psychologie werd door Mijnders mede uitgeselecteerd wegens herstel van ziekte en een keeloperatie in het najaar. Nu traint Veenhoven in kleine boottypes voor het NK, onder begeleiding van oud-roeister Lily Meeuwisse, de coach van lichte skiffeur Jaap Schouten. „Ik hoop dat ik ook naar een wereldbekerwedstrijd kan. Ik wil toch wat laten zien, want ik heb het gevoel dat ik nog beter kan in dit seizoen. Maar het ging de bondscoach blijkbaar niet snel genoeg.”

Afvaller Roel Haen (25) uit de mannenacht beseft dat zijn leeftijd geen obstakel is voor een olympische deelname in 2012. Toch kijk de student geneeskunde niet verder dan dit seizoen. „Ik heb de afgelopen dagen in mijn eentje getraind, dat vond ik wel even prima. Binnenkort heb ik een gesprek met de bondscoaches over hoe ik de rest van het seizoen invul. Ik ben fitter dan ooit en kan nooit lang stilzitten. Na dit seizoen ga ik eens concreet bedenken wat ik verder wil.”

Haen fietste uit nieuwsgierigheid langs de Amstel om de mannenacht de door regen geteisterde vierkamp te zien winnen. „Het blijft mooi een acht te zien roeien. Bovendien heb ik vrienden in de boot van wie ik troostende reacties heb gehad. Leuk is anders, maar de beslissing ligt bij de coaches. Ik had een andere keuze gemaakt.”

Blankert, voormalig student natuurkunde, koestert intussen de gouden WK-medaille die hij vorig jaar in München won. Hij werkt tijdelijk bij het interieurbouwbedrijf dat twee roeivrienden hebben opgezet en noemt stiekem zijn sportcarrière al geslaagd. „Ik ken veel roeiers die werden uitgeselecteerd voor een verenigingsploeg en die zich vijf jaar niet op de club hebben laten zien. Zo wil ik niet zijn, al blijft het een dubbel gevoel als de lichte vier straks in Peking roeit. Het zal vreselijk pijnlijk zijn. Ik heb er bijna tien jaar van gedroomd.”

    • Michiel Dekker