Oranjebloesem

Dingen om niet te vergeten uit Marokko. De smaak van medjouldadels. Het geluid van de moe-addzin bij zijn oproep tot de adhaan. De lach van het jongetje dat mij ’s avonds om tien uur een half pond gehakt voor kefta verkocht. Artisjokken op een ezelskar in Marrakech. Rozenblaadjes. De geur van saffraan. De kleur van saffraan. Hoe wrang ongezoete muntthee smaakt wanneer je hem te lang laat staan. En hoe fris fijngehakte tomaat, ui en peterselie wanneer je drie uur in een taxi door het stof bent gegaan. Nescafé. Drie meter koeiendarm aan een haak. Spiegelei met komijn bij het ontbijt. Sardines met chermoula. Dat werkelijk alles lekkerder wordt van arganolie. Oranjebloesem.

Als iets me zal bijblijven van mijn vakantie in Marokko is het het parfum van oranjebloesem. Het waait je neus in op pleinen en in plantsoenen. Specerijenverkopers in de medina bedwelmen je met hun aromatische waters. Je proeft het subtiel in fruitsalades en opdringeriger in milkshakes op basis van amandelmelk.

Mijn meest memorabele oranjebloesemervaring kwam in de vorm van een dessert dat door een drankdoordrenkte spraakverwarring binnen een internationaal tafelgezelschap voorgoed op mijn harde schijf is opgeslagen als ‘raped carrots’.

Ik was de enige in het restaurant die dit klassieke Marokkaanse dessert bestelde, op de kaart aangeduid als ‘carottes rapés’. Wie wil er nu geraspte worteltjes als toetje? Ik twijfelde in eerste instantie ook, temeer daar ik aan andere tafeltjes mensen hun vingers zag aflikken bij de huisgemaakte yoghurt. Maar zodra iets echt raar klinkt, moet ik het proeven. Dus liet ik mij een wit schaaltje serveren met een oranje drapje.

Drapje is hier het enige juiste woord, geloof me. Nattigheid met in het midden iets van structuur. Konininginnedagoranje. Gegnuif van mijn disgenoten. Ook hun vingers vergenoegd in glaasjes yoghurt. Een begin van teleurstelling ergens in mijn onderbuik. En toen. De prikkelende geur van vers geperst sinaasappelsap in mijn neusgaten. Daarna het bouquet van oranjebloesem, zoet en bloemig. Ik snoof. Dit kon nog weleens mee gaan vallen.

Voor 4 personen:

een halve bos knapperige, verse bosworteltjes

sap van 3 sinaasappels

3 eetlepels poedersuiker

oranjebloesemwater

Schrap de worteltjes of schil ze met een dunschiller. Rasp ze op een zeer fijne rasp. Volgens de eigenaresse van restaurant Les Alizes in Essouira moet dit beslist met de hand gebeuren, maar ik deed het in de keukenmachine en het smaakte er niet minder om. Schep de geraspte worteltjes om met het sinaasappelsap en de poedersuiker. Maak het gerecht af met oranjebloesemwater, maar doe dit druppelsgewijs; te veel en je dessert smaakt naar luchtverfrisser. Geef de smaken een uurtje de tijd om in te trekken in de koelkast. Een paar uur of een hele nacht mag ook.

Janneke Vreugdenhil

Welke gerechten uit Marokko zal jij nooit vergeten? Praat erover mee op www.nrcnext.nl/koken

    • Janneke Vreugdenhil