Nu liever geen politieactie

De strijd tussen de overheid en de politiebonden laait na de zaterdag mislukte onderhandelingen hoger op. En dat is niet zonder risico voor de veiligheid en de openbare orde. Gisteren werden drie voetbalwedstrijden afgelast door het ontbreken van politiebegeleiding. Daar valt overheen te komen. Voetbal is belangrijk, maar toch een bijzaak. Politieacties voor komende week zijn nog niet bekend, maar worden alvast wel aangeduid als ‘hard’. Eerdere pogingen van de politie om de bewaking van ambassades te staken, zijn gelukkig door de rechter verboden.

Vorige week verhoogde de Nationale Coördinator Terrorismebestrijding wel het dreigingsniveau van ‘beperkt’ naar ‘substantieel’, de één na hoogste trede. De dreiging komt vooral uit Pakistan en Afghanistan waar vorige week voor de tweede keer fel tegen Denemarken en Nederland is geprotesteerd. Een verband met de anti-Koran film van Wilders ligt voor de hand.

Het is voor de burger dan geen geruststellende gedachte dat de politie uitgerekend nu de pet achterstevoren opzet en de handhaving op een lager pitje draait. Officieel wordt de kans op een aanslag door de NCTb nu ‘reëel’ genoemd. Moet de politie dan wel het werk neerleggen? In ieder geval kan de campagne over de 200.000 ‘professionals van de overheid’ die zo goed samenwerken tegen terrorisme, maar beter worden opgeschort. De politie is voorlopig in vergadering, over onder meer de ‘afbouwregeling functionele toelage’.

Het ware alleen daarom al beter geweest als de bonden het royaal verruimde aanbod van minister Ter Horst (Binnenlandse Zaken) zaterdag zouden hebben aanvaard. Maar blijkbaar zijn daarvoor de loopgraven te diep. ACP-onderhandelaar Kamp liet het op z’n weblog zondag duidelijk blijken. Deze cao wordt gezien als een inhaalslag – een compensatie voor jarenlange onderbetaling. Dat kan op zichzelf worden gebillijkt. Van politiemensen is jarenlang matiging geëist, waardoor zij nu gemiddeld vrij mager worden betaald gezien de omstandigheden en de risico’s. Daar moet wat aan gebeuren – en dat heeft de minister ook erkend.

De vakbond heeft echter ook een politiek doel. Alle politiemensen, jong en oud, zowel kantoor- als straatpersoneel, hoger en lager betaald, moeten een beter salaris krijgen. „Iedereen hoort erbij”, aldus Kamp. Dat is op zichzelf juist, maar daaruit volgt niet dat iedereen even schaars is of dezelfde prestatie levert. De burger zou juist gebaat zijn bij meer onderscheid, waardoor riskantere functies beter betaald worden en grote steden aantrekkelijker gemaakt kunnen worden voor politiepersoneel. Feitelijk voeren de bonden met solidariteit als argument ook actie voor behoud hun eigen machtsbasis. Dat is kortzichtig. Individualiteit, flexibiliteit en kwaliteit zijn de thema’s van deze tijd op de arbeidsmarkt. Daarbij hoort maatwerk. Cao’s zijn een bot instrument, evenzeer toe aan herijking als het ontslagrecht. Acties zijn soms ook nodig om zelf de nuchtere werkelijkheid onder ogen te zien. Hopelijk is daar niet te veel tijd voor nodig.