Op de rug van een pony terug in de tijd

Een boerderij in Polen voor jacht- en paardenplezier

De uit Twente afkomstige Bert Beuvink (46) ging op zoek naar het geluksgevoel dat hij als kind had ervaren. Hij kocht voor tienduizend euro een boerderij in Polen.

Waarom Polen?

„Begin jaren tachtig kwam ik er voor het eerst en kreeg ik meteen een goed gevoel. Ik had altijd al voor ogen om ooit aan een bosrand te gaan wonen. Ik ben daarmee opgegroeid, dat blijft trekken. Mijn broer en ik waren als kind altijd buiten, dagenlang met onze pony’s op pad. Brood, thee en gekookte eieren in een tas, een deken als zadel en we waren gelukkig. Ik verlangde terug naar die tijd.”

En hoe heeft u dit huis gevonden?

„In de jaren negentig, in Polen was nog geen makelaar te bekennen. Je moest bij boeren aanbellen of ze iets wisten. Dat was niet zo gemakkelijk, want vaak was het land van meerdere eigenaren. Gelukkig kreeg ik een tip van een jong boerenstel, die Adam en Eva heten.”

U kwam letterlijk in het paradijs terecht?”

„Een prachtige plek. Niet in een bos, wel omringd door tien hectare land. De boerderij staat op een heuvel met fantastisch uitzicht, maar was nog wel in originele staat. Die heb ik hersteld, in de koeienstallen zijn gastenverblijven gemaakt en rondom het huis is een bos aangelegd.”

Waar ligt uw droomhuis precies?

„In het oude Pruisen, dat na de Tweede Wereldoorlog door de Russen bij Polen is gevoegd. Er zijn nog steeds Duitsers die procederen omdat ze niet bij hun eerdere eigendommen kunnen. Dat is ook de reden dat buitenlanders nu geen land meer mogen kopen in Polen. De Polen zijn bang dat de Duitsers zich langzaam weer hun land toe eigenen.”

Voelt u zich niet eenzaam in die Poolse weidsheid?

„Ik heb veel vrienden, plaatselijke boeren die nog steeds alles met paard en wagen doen. Ze komen langs om te praten over de stand van het graan. Andere vrienden ken ik van het jagen, ik organiseer jacht- en paardenvakanties. Ik heb het zo druk, dat ik niet eens tijd heb om het journaal te zien. Ik heb mijn televisie intussen de deur uitgedaan. Ik heb niet het gevoel dat ik iets mis.”

U mist Nederland dus niet?

„Ik vind het in Nederland erg druk, in Polen heb je vrijheid. De percelen zijn niet afgerasterd met sloten of hekken. Je kunt kilometers rechtdoor rijden. En de Polen en hun tradities liggen me ook goed. Ze weten vanuit hun verleden een heerlijke maaltijd te maken met weinig ingrediënten, zoals soep van pens of eendenbloed. Ik voel me Pools, droom in het Pools. Het is de ideale plek, ook omdat ik terug ben gegaan in de tijd. Ik ben nog steeds de kwajongen die op zijn pony door het bos reed. Dat doe ik nu weer iedere dag.”

Willemijn van Benthem

    • Willemijn van Benthem