Mees raakt verknoopt in eigen gepsychologiseer

De Amsterdamse straatcoaches die hun vrouwelijke cliënten liever begroeten met een `goedemiddag` of een `vrede zij met u` in plaats van handjescontact, bezondigen zich volgens columnist Heleen Mees (Opiniepagina, 22 februari) aan machistische seksualisering van vrouwen. Ze zijn `bang` om ten aanzien van de vrouw hun `meerderwaardigheid te verliezen`. Extra pikant wordt het als Mees aan dit handdruktaboe een semitisch geurtje toedient. `Zou de straatcoach zijn baan behouden als hij categorisch had geweigerd joodse inwoners een hand te geven?` A propos: dat uitgerekend de veelgevraagde rabbijn Raphael Evers al sinds mensenheugenis vrouwen de hand weigert (hetgeen nooit een snippertje opschudding veroorzaakte) is hilarisch.

Echt lollig wordt het pas als blijkt dat Mees zichzelf tegenspreekt. Reeds aan het begin van haar column rept ze over de Marokkaanse docente van het Utrechtse Vader Rijn College, die op een godsvruchtige maandag besloot om mannenhanden (dus ook die van collega`s) niet meer te schudden. En jawel, ze bestaan: moslima`s die uit hoofde van een (strikt uitgelegde) koransoera, besluiten de mannenhand (behoudens die van de echtgenote of naaste mannelijke familielid) niet meer te toucheren.

Hier raakt Mees verknoopt in haar eigen gepsychologiseer. Immers, als kennelijk ook de vrouw het initiatief kan nemen af te zien van mannelijk handcontact, hoe noemen we dat dan - feminien machismo? De angst dat vrouwen hun meerderwaardigheid verliezen? Apekool dus.

Ergo: als bigotte mannen vrouwen de hand weigeren en omgekeerd bigotte vrouwen dezelfde geloofsnorm hanteren, kan volgens iedere logica de angst voor meerderwaardigheidsverlies nooit het achterliggende motief zijn.

    • Mohammed Benzakour