Lekker veel oude hits Joe Jackson

Pop Joe Jackson. Gehoord 7/3, Paradiso. Herhaling 8/3. Uitverkocht.

Bij het eerste pianoakkoord veerde de zaal op. Dat was onmiskenbaar Steppin’ Out. Door met een hit uit 1982 te beginnen, zette Joe Jackson gisteravond de toon.

Alsof de boodschap niet duidelijk was, kondigde hij na het derde nummer aan veel oude liedjes te zullen spelen. „Ik heb net een nieuw album uit, Rain, maar speel vanavond ook veel nummers van het album Night & Day.” Een uitverkocht Paradiso, dat vooral uit veertigplussers bestond, juichte.

Niet dat het oude en nieuwe werk veel van elkaar verschillen; op Rain klinkt Joe Jackson nog altijd als Joe Jackson. Hij zingt met die nasale stem, waaruit soms een beetje verveling klinkt, over een door hem geliefd onderwerp: de strijd der seksen.

Pas tijdens zijn optreden hoorde de luisteraar toch enig verschil. Zo bleek het nieuwe werk iets ingetogener te zijn dan zijn hits uit de de jaren tachtig. Het jachtige was verdwenen. Dat is niet erg, want met Joe Jackson is zijn publiek ook ouder geworden. Bovendien werden de oude nummers opgefrist met mooie pianosolo’s. Dat één riedel faliekant mis ging, in Real Men, zorgde ervoor dat de show niet al te gelikt werd.

Het gebrek aan jachtigheid wraakte zich overigens wel in On Your Radio („een song zo oud dat ik niet meer weet wie hem heeft geschreven: ik of iemand anders”, grapte hij) On Your Radio is hoekig en puntig, een new wave nummer bij uitstek, maar werd gisteren met zijn afgeronde vormen en lange uithalen omgevormd tot een suffe en zouteloze song. Hier ging een jeugdherinnering, de mijne, aan stukken.

De setting was sober; naast drummer Dave Hougthon en bassist Graham Maby, bandleden van het eerste uur, zat Joe Jackson achter een zwarte vleugel. Daarop ruste een zilverkleurige mok waar hij de hele avond kleine slokjes uit nam. Jackson draagt tegenwoordig zwarte schoenen met een ronde neus.

Natuurlijk speelde hij tijdens de toegift zijn grootste hit, Is She Really Going Out With Him?. Gisteravond koos hij nagenoeg voor de originele versie, van bijna dertig jaar geleden. Het publiek zong luidkeels mee.

    • Yaël Vinckx