Ik denk ‘Aanvalluh’

Kareem Gazuani (27) is jongerenwerker in Eindhoven. Die stad bereidt zich voor op de film van Geert Wilders. Gazuani kwam voor in een artikel daarover, vorige week in deze krant.

‘Het is niet verkeerd om regelmatig bij beladen onderwerpen stil te staan’ Foto Joyce van Belkom Nederland, Eindhoven, 04-03-2008 Kareem Gazuani. Foto: Joyce van Belkom Belkom, Joyce van

Vrijdag 29 februari

Ik voel me vandaag weer een beetje een klein kind omdat ‘today’ mijn nieuwe Nike Air Max 1 worden bezorgd. „Tfoe, het is rond 10.00 h. en me Nikes zijn er nog steeds niet.” Rond een uur of drie was eindelijk de bezorger van TNT langs gekomen met mijn bestelling. Toen even naar de stad om wat te wandelen en te drinken met Teemong en Marsha. Vervolgens rond een uur of zeven bij de Egyptenaar wat gegeten.

Daarna ben ik naar Mehdi thuis gegaan. Toen ik daar aankwam zat de rest van onze bende er al. Deze bestaat vanavond uit Cor, Tarik (mijn neef), Larby en Mo. Samen discussieerden we er stevig op los. Tarik, Larby en Mo hielden het rond 23.00 h. al voor gezien, terwijl Cor en ik nog tot 04.00 h. zijn doorgegaan.

We hebben ons bezig gehouden met vraagstukken als ‘hoe conservatief is Nederland nou eigenlijk?’, ‘De slavernij, de rol van Nederland hierin en de totstandkoming daarvan’, ‘De gevolgen van Fitna voor Nederlanders in het buitenland’. Beladen onderwerpen al zeg ik het zelf, maar zeker niet verkeerd om daar regelmatig bij stil te staan. Toen ik eenmaal thuis in bed lag merkte ik dat ik met een brede glimlach ging slapen. Dit vanwege het feit dat mijn vrienden toch wel weten hoe de wereld in elkaar steekt en dat iedereen zich bewust is van de ontwikkelingen om zich heen.

Zaterdag

Vandaag heerlijk uitgeslapen! Dat krijg je als je tot diep in nacht zware discussies voert met je vrienden. Ach ja, hoort er allemaal bij denk ik dan maar. Nadat ik mezelf heb opgefrist in euforische stemming het NRC gaan kopen. Het vervelende was dat ze bij de benzinepomp geen NRC meer hadden, waardoor ik naar de Albert Heyn moest lopen om in het bezit te kunnen komen van DE krant.

Eenmaal weer thuis aangekomen ga ik uitgebreid het stuk lezen en de rest van de krant.

Ik kan maar een ding concluderen: Goed stuk.

Vervolgens ben ik even gaan joggen. Abdel Halim Hafez staat op me mp3-speler waardoor het lijkt alsof de tijd even stil staat terwijl ik jog.

’s Avonds ben ik met Simon en Tarik bij Teemong voetbal wezen kijken daarna nog wat zitten dollen onderling. Toen ik thuis kwam heb ik nog beetje naar de The Sopranos gekeken omdat het dit weekend schijnbaar een Sopranos-marathon was.

Zondag

Het is 11.00 uur, mijn ogen gaan langzaam aan open. Ik besluit om meteen uit me bed te stappen om vervolgens te gaan douchen.

We gaan vandaag namelijk de laatste loodjes leggen aan de clip voor het Project ‘Tijd voor tolerantie’. Nadat ik heb gedoucht ga ik eerst even een uitgebreid ontbijt klaarmaken, iets wat ik doordeweeks nooit doe.

Het is inmiddels 13.30 uur, ik bel even mijn collega Hicham (waarmee ik samen het project heb gedraaid) om de laatste punten te bespreken en om te zien waar we elkaar gaan ontmoeten. Het stadhuisplein is de plek. Eenmaal aangekomen gaan we meteen van start. Fuji is een van de jongens die heeft deelgenomen aan het project waar we nog het einde van de videoclip mee moesten afronden. Fuji is nog maar net terug uit Marokko en vertelt ons trots over zijn rondreis.

We gaan een paar spots af in Eindhoven waar Fuji zijn refrein zal voordragen voor de camera. De spots zijn het PSV stadion en Strijp-S. Rond 17.00 uur zijn we klaar en rijd ik naar mijn ouders. Als ik thuis aankom dan zie ik dat mijn moeder Cous-Cous heeft klaar gemaakt waardoor het water langzaam uit mijn mond begint lopen. Het enigste wat ik nog maar kan denken is ‘Aanvalluh’.

Eenmaal klaar met het eten en het natafelen met mijn pa en consorten, vertrek ik naar Nijmegen. Hier ligt mijn vriend Yassine in de Sint Maarten Kliniek om te revalideren. Yassine is door een zeldzame bacterie verlamd geraakt aan zijn onderlichaam waardoor Yassine niet meer kan lopen of bewegen. Raar hoe het leven soms kan lopen.

Maandag

Op het werk heb ik vanochtend wat administratie gedaan. Ik heb vandaag veel positieve reacties gekregen op het stuk dat afgelopen zaterdag in het NRC stond. Ook de media is geïnteresseerd in ons project. Zowel Eindhovens dagblad en Omroep Brabant willen langskomen om vragen te stellen. Met Omroep Brabant spreek ik dezelfde dag nog af en het Eindhovens Dagblad zal morgen langskomen.

Doet me deugd om te horen dat veel mensen zien dat wij bij Welzijn Eindhoven veelal met positieve zaken bezig zijn. ’s Middags hebben we een training gehad m.b.t. nieuwe activiteiten die zich gaan ontwikkelen bij ons op het werk.

Rond half 7 is dan eindelijk de journaliste van Omroep Brabant bij mij op het Jongerencentrum. De jongeren die haar samen met mij en Hicham te woord zullen staan zijn Robin en Salim. Robin en Salim zijn twee van de deelnemers van het Project 'Tijd voor Tolerantie'. Het begin van het interview loopt niet helemaal lekker, de jongens zijn niet blij met het feit hoe bepaalde vragen gesteld worden. Wat ik persoonlijk erg goed van ze vind is dat ze dit ook aangeven aan de desbetreffende journaliste. Nadat ze kort overleggen beginnen we opnieuw en is het uiteindelijk een heel fijn radio-interview geworden. Het is inmiddels al half 9 als we klaar zijn.

Ik besluit om eerst even bij Larby langs te gaan. Ik tref hier Mehdi, Mo en me neef Tarik aan. We kletsen wat bij en we drinken wat. Het is 22.35 als we lezen dat Nordin Ambrabat volgend seizoen bij onze club komt voetballen. We zijn allemaal erg blij met het feit dat Ambrabat naar PSV komt. PSV heeft er weer 5 hooligans bij.

Dinsdag

Om 12 uur komt het Eindhovens dagblad langs. Als ik bij mijn Jongerencentrum aankom zet ik eerst alles klaar, vanmiddag heb ik namelijk ook nog een tienerinloop.

Het interview duurt best lang maar dat is verder niet zo erg omdat het een fijn gesprek was. Er passeren allerlei aspecten rondom ons project voorbij. Opmerkelijk is dat de journalist zelf ter sprake brengt dat we vooral op zulke initiatieven door moeten blijven investeren.

Zo meteen gaat de tienerinloop van start. De eerste kids komen rond half 4 binnen. Als het dan alweer bijna 18 uur is ga ik even wat eten om vervolgens nog tot half 9 te ambulante. Er zijn weinig jongeren op straat, iets wat de laatste tijd wel vaker het geval is. Het is rustig in het Stratum.

Dan is het tijd voor ons wekelijkse ritueel: De Sneak preview. Normaal gesproken zijn we altijd met een groep van ongeveer 8 man maar vandaag zijn we maar met z’n viertjes. Marsha, Teemong, Cor en ikzelf.

De film die we voorgeschoteld krijgen is Reservation Road. Een film over een hit and run ongeluk, waarin de nasleep naar voren wordt gebracht. Op zich een aardige film maar er mocht wel wat meer aandacht aan de uitvoering besteed worden.

Woensdag

Ik begin vandaag op me jongerencentrum, ik heb om 12 uur afgesproken met een afstudeergroep van de Fontys Hogescholen. Ze zijn bijna klaar met hun opleiding en dus ook met hun afstudeerproject. De dames vragen of ik wat voor ze kan betekenen in de afsluiting van hun project. Naarmate ik doorvraag kom ik er achter dat het erg kortdag is en dat ik hun helaas niet kan helpen. Dan is het tijd voor de tweewekelijkse stagegesprekken die ik voer met mijn stagiaire Anouar. Als het ongeveer drie uur is dan merk ik dat Anouar er nog niet is. Niet veel later belt hij me op en vertelt hij me dat hij zichzelf buiten zijn eigen auto heeft gesloten. Ik besluit om hem op te pikken. Hij vraagt me of hij naar huis mag anders kan hij ’s avonds niet naar huis. Aangezien hij niet uit Eindhoven komt maar uit Roermond besluit ik hem mijn auto te lenen anders zou het namelijk heel lang duren voordat hij terug zou zijn. Normaal gesproken zou hij de Zaalvoetbal-activiteit draaien maar vanwege het voorval besluit ik het samen met een nieuwe collega over te nemen. Het is altijd erg druk op woensdag bij het zaalvoetballen. Wekelijks hebben we zo’n 25 voetballertjes.

Na deze activiteit heb ik een vergadering met een jongerenwerkgroep uit de wijk Burghplan. Deze werkgroep heb ik persoonlijk hoog zitten omdat het hier jongeren betreft die erg actief zijn op het gebied van participatie. De jongens komen vandaag de puntjes op de i zetten voor het grote ‘pro evolution soccer’ toernooi wat zij voor a.s. zondag georganiseerd hebben. Dan komt het vervelende telefoontje van Anouar: mijn versnellingsbak heeft het begeven. Ik baal natuurlijk als een stekker maar ja ‘shit happens’. Geen reden om bij de pakken neer te gaan zitten.

Donderdag 6 maart

Anouar komt me vandaag oppikken. We moeten de auto helemaal vanuit Weert naar Eindhoven slepen. Dan is het tijd om een vergadering voor te gaan bereiken. Vanmiddag komen er een aantal jongeren die een straatvoetbaltoernooi willen organiseren in april. Het mooie van deze groep is dat zij vorig jaar hun eigen veldje hebben gekregen van de gemeente en dat dit veldje erg mooi is. Nu is het voor hun dus tijd dat zij eigenlijk het veldje aan de rest van de stad willen presenteren. We maken afspraken en stellen een deadline vast. De jongens komen 20 maart terug met een inschrijfformulier en een flyer, ook zullen zij voor een dj zorgen. Ik heb er het volste vertrouwen in dat de jongeren hun woord na zullen komen. Dan is het tijd om te gaan eten. Dan ga ik naar me neef toe om Tottenham – PSV te gaan kijken. Hoe deze wedstrijd af zal lopen weten we natuurlijk niet, want de bal blijft rond. Maar ik ben ervan overtuigd dat onze jongens een goed resultaat gaan neerzetten.

    • Kareem Gazuani