Egmond aan Zee - Alkmaar

Het idee is wandelen van Alkmaar naar zee, want dat is altijd goed: op de zee aflopen (met het geheime verlangen om dan dóór te lopen, de zee in, maar daar komt het nooit van). Maar het waait. Hard. Het blaast op stormkracht uit het westen. Wil ik die wind tegen hebben? Nee. We keren het om, we doen de wandeling tegen de beschreven richting in. Weg van de zee, de polder in. De route-aanwijzingen zijn dan niet te gebruiken, maar geen nood, het door de wandelwebsite bijgeleverde kaartje is duidelijk zat.

We beginnen de tocht dus langs een Egmondse duinklif, met zicht op de schuimbekkende zee. De branding raast schuin over het strand, een platte reep hemelgrijs geeft aan dat het stortregent op zee. De wind waait, volgens plan, in mijn rug, en slaagt er niettemin in om binnen een halve minuut zand tussen mijn kiezen te laten knarsen. Meeuwen hangen hoog in de lucht, stabiel als minivliegers. Een kraai strijkt neer en waait subiet van het pad. Het helmgras doet zijn naam eer aan: de wind waait het plat, het vormt een helm om elke duintop.

Nu weg van het water, de duinen in. Vanachter een zware wolk spant de zon snaren die alles, de zandpaden, de duinhellingen, de kale eiken en struiken en narrige dennen, in zwaar licht zetten.

Een duinkonijn holt voor ons uit. In een lege kruin zingt een wiebelende boomleeuwerik in zijn eentje alsof hij met zijn drieën is.

En dan laat man het kaartje los, het vliegt over de vlakte. Ik ren erachteraan, haal het uit de duindoorns. Man, demonstratief nonactief, grijnst: „Zo. Heb je iets om op te schrijven.’’ Hij wijst op iets blauws in een boomstam: een smurfje met een bril op en een beschreven blad in zijn handje.

Na de duinen worden we door wijduitgestrekt boerenland naar een graskade langs de Egmonder Binnenvaart gestuurd. Dit is waar wandelaars het voor doen: kilometers kronkelend jaagpad begeleid door swingend riet. Wrakke overstapjes over de hekken. Het oneffen gras plaatst kluiten onder de voeten, zodat je weet dat je wandelt. En verder is het kijken geblazen, over de rechtgestrekte bloemenakkers onder een barsblauwe lucht. Er is nog sprake van veel groene sprieten, maar er gloren ook gele en paarse rechthoeken, in de poedertinten die bollenvelden zo mooi maken.

Daar is Alkmaar.

Het waait nog altijd. Wind in een buitenwijk is vergeefse moeite.

14 km. Route ‘Alkmaar’ (van Fred Triep) is te downloaden op www.wandelzoekpagina.nl. Toegang tot duinreservaat Egmond: 1 euro 50 p.p. Bus 165 verbindt elk uur Alkmaar (halte NS) met Egmond aan Zee (halte Bowling Egmond).