Dodelijk rechtlijnig

Game Lost

Lost (Ubisoft)

Een ijsbeer op een ogenschijnlijk geïsoleerd tropisch eiland. Een moordzuchtige sliert zwarte rook. Bunkers met magnetische wanden en archaïsche computers verstopt in een dichtbegroeide jungle. In de populaire tv-serie Lost, waarin overlevenden van een vliegtuigongeluk op een eiland geconfronteerd worden met talloze mysteriën, zijn eerste indrukken vrijwel altijd verraderlijk. Dat geldt ook voor de game.

In eerste instantie lijken de makers wonderwel geslaagd in hun poging Lost te vertalen naar een computerspel. De hoofdpersoon is een overlevende die niet in de serie voorkomt maar die in het spel wel communiceert met bekende figuren uit de serie. Na de vliegtuigcrash pompt de adrenaline onmiddellijk want je wordt door collega-overlevende Jack aangespoord te voorkomen dat een van de motoren ontploft. Dat doe je door middel van een eenvoudig puzzeltje waarmee je elektriciteit een andere kant opstuurt.

Wie de serie niet kent, heeft niets aan dit spel. Het zijn de herkenbaarheid van het stukje strand met haar overlevenden, hun typische reacties op je vragen en de naar specifieke gebeurtenissen in de serie verwijzende scènes die de game voor fans van Lost op een kroonjuweel doen lijken. Je kunt nu zelf de bunkers in en alle kamers ontdekken! Vluchten voor de zwarte rook én ‘the others’! Kate, Hurley of Jack zwoel in de ogen kijken! Visueel trekt deze game je op alle aspecten het Lost-universum in.

De echte fan kan iets met dit spel zoals een Madonna-fan iets met de zoveelste Madonnabiografie kan; als verlengstuk van de adoratie die op zichzelf weinig nieuws toevoegt. Maar als spel valt het tegen. De spanning balt zich samen in een paar minuten, in een donkere grot met vleermuizen die je fakkel doven of in de jungle wegrennend voor gevaar terwijl je met een kompas een route moet uitstippelen. Maar je kunt niet écht de jungle in en het eiland ontdekken en ook geen eigenzinnige keuzes maken met betrekking tot de andere overlevenden of je missies. Al heel snel blijkt het spel vooral uit te blinken in een ander ouderwets gameaspect: dodelijke rechtlijnigheid.

Je routes, je mogelijkheden: alles wordt voorgekauwd. Na een paar uur en ontzettend veel herhalingen van steeds weer dat vervelende elektriciteitspuzzeltje, zit het er alweer op. Voor een verkoopprijs van ruim zestig euro, biedt Lost net één avondje vermaak. Nu ja: een paar minuutjes vermaak en een paar uur van hot naar her rennen om eindelijk weer eens een leukere scène te mogen spelen.

    • Saul van Stapele