Liefde en dood bij rare Soko

Met zangeresje Yelle, indiebandje The Teenagers en tecktonic, een dansrage die de wereld begint te veroveren, lijkt Frankrijk een broedplaats voor nieuwe, hippe dingen. Nu is er Soko, een raar maar ontzettend schattig zingend meisje.

Soko is de 21-jarige Stéphanie Sokolinski die met het nummer I’ll Kill Her een bescheiden My Space-hitje in handen had. Een liedje waarin ze het meisje dat haar grote liefde heeft afgepakt, dood wenst. Maar verpakt in zo’n aandoenlijk en ontzettend dik Frans accent, dat de wens voornamelijk een glimlach teweeg brengt.

Het was meer praten dan zingen wat ze deed, maar dat is anders op haar nieuwe liedjes. Ze kan zingen – al is het niet altijd toonvast. Maar toon houden is van ondergeschikt belang, want het allerleukste aan Soko zijn haar teksten. Zo vertelt ze haar liefde in I Will Never Love You More dat ze hem (of haar?) nooit méér zal liefhebben dan de drummer van de Flaming Lips of Woody Allen-films. En zelfs niet meer dan haar eerste vriendje, dat ze had toen ze veertien was, ook al is hij nu een eikel.

Het zou een campagne van de platenindustrie tegen downloaden kunnen zijn: het sleeveface-en. Ofwel, een foto maken met een strategisch geplaatste albumhoes voor je hoofd (of ander lichaamsdeel). Volgens het hoe & was sleeveface-filmpje op sleeveface.com, levert het úren aan plezier op. Vooral als je kleding en omgeving aanpast aan de hoezen, of gaat spelen met perspectief. Nog een reden waarom het zonde is dat de kunst van albumhoezen maken, begint uit te sterven. Want, zoals het einde van het instructiefilmpje expliciet vermeld, een sleeveface maken lukt níet met mp3’s of downloads.

www.myspace.com/mysoko, www.sleeveface.com

    • Anke Meijer