Het drankje uit de sapcentrifuge is niet altijd zo gezond

Sap maken is met de nieuwe centrifuge een fluitje van een cent, schoonmaken nog een heel gedoe

De klad zit in de sappen. Ze zijn niet meer vanzelfsprekend gezond en pubermeisjes die frisdrank laten staan om slank te blijven worden dik van het vruchtensap. Duits onderzoek zei dat zopas. Een jaar nadat Australisch onderzoek het al gezegd had.

Voedingsprofessor Katan die de kroket prijst om het paardenvlees er in, hoont de sinaasappel weg: daar zit meer suiker in dan in een glas cola. En appels, zegt hij, zijn vooral gezond om wat er niet in zit.

Het lijkt kortom geen goed moment voor de lancering van een nieuwe sapcentrifuge. Maar Philips doet het toch. Geen helemaal nieuwe machine, een ouder ontwerp met – nieuw – een grotere mond. De vorige uitvoering kon net geen hele appel aan.

Nog steeds niet alle maten appels passen in de nieuwe machine, maar een beschaafde Elstar en doorsnee Jonathan kunnen heel door de vulkoker met een doorsnee van 7,5 centimeter.

Een hele ananas weer niet. Dat zal er ook nooit van komen, want als de opening nog groter wordt gemaakt kunnen er vreselijke ongelukken gebeuren. Nu al moet je het ding uit de buurt van een nieuwsgierig kind houden met een handje, kleiner dan een appel.

Het is geen zachtzinnige machine. Een stalen schijf met scherpe tandjes draait horizontaal met een hoog toerental in de kop van de machine. Alles wat op de schijf komt gaat aan flarden, ook de stugge huid van ananas wordt tot fijn pulp. Verrassend hoeveel sap er nog uit de schil komt, een glas vol.

Aan de buitenrand van de schijf zit de zeef vast die schuin omhoog staat. Het sap wordt door kleine gaatjes geslingerd en naar buiten geleid. De pulp glijdt langs de binnenkant van de schuine zeef omhoog tot de rand en wordt daar met kracht weggeslingerd.

Wie een beetje gewelddadig is aangelegd kan er van genieten. Appel? Sjak, weg appel!

Sap mag uit voedseloogpunt dan nergens meer goed voor zijn, het is ongeëvenaard lekker, vers uit eigen machine. Het is een fantastisch apparaat. Maar uniek is de centrifuge niet die Philips in China laat maken.

Er zijn er meer die eender werken, zelfde schijf, zelfde zeef en die in detail ook veel gemeen hebben. Ook een onvolkomenheid. De Philips heeft net als een Kenwood en een centrifuge van Solis uit Zwitserland een rugzak. Daar moet de pulp in vallen die uit de kop van de machine wordt geslingerd.

Maar dat gaat slecht. Er belandt wel wat in de opvangcontainer maar er blijft veel meer in de kop vastplakken. Ontwerpfout? Ik kon de Philips vergelijken met een sapcentrifuge van Solis die door culinaire warenwinkeliers als de beste wordt aangeprezen. Ook in de kop van de Solis bleef veel pulp hangen. Even schoonspoelen gaat niet, de losse kop moet eerst leeg worden gepulkt. Sap maken is zo gebeurd, schoonmaken is daarna nog een heel gedoe. En welke is dan beter? Ze zijn aan elkaar gewaagd, de Solis en de Philips. Ze weten wonderbaarlijk veel sap uit vruchten te slingeren. Ik heb de droog aanvoelende pulp er nog een keer doorheen gejaagd om te zien of en nog wat sap uit zou komen, maar er viel niks meer te halen.

Solis heeft twee uitvoeringen. Een beul met een 1200 Watt motor (350 euro) en eentje met een 700 Watt motor. De centrifuge van Philips heeft ook een 700 Watt motor en zowel de Solis met 700 Watt als de Philips kost rond 200 euro. Dan neem je gewoon de mooiste. Maar welke dat is, daarover kan men ernstig van mening verschillen.

www.philips.nl/indekeukenwww.solisnederland.nl