Een VN-dode, dat gaat Hamas te ver

Minister Verhagen zwijgt over het plan VN-personeel te stationeren in Zuid-Israël.

Hoezo? Een VN-buffer kan de sleutel zijn tot het opheffen van de geweldsspiraal.

Illustratie Milo Milo

Het geweld tussen Israël en de Palestijnen in de Gazastrook gaat onverminderd door. De burgerbevolking is in hoge mate het slachtoffer. Aan nobele oproepen tot kalmte van secretaris-generaal van de Verenigde Naties Ban Ki-moon of EU-buitenlandcoördinator Javier Solana hebben de burgers aan beide kanten heel weinig.

Vredesboodschappen maken in Israël en de Gazastrook geen indruk. Vredesbesprekingen ook al niet. Volgens het Hamashandvest zijn ‘vreedzame oplossingen en internationale conferenties om het Palestijnse probleem op te lossen strijdig met de uitgangspunten van de Islamitische Verzetsbeweging’. De hudna (langdurige wapenstilstand) die Hamas in plaats van vrede weleens heeft voorgesteld, is gezien de doelstellingen van Hamas slechts een gevaarlijk uitstel van executie voor Israël.

Versleten plannen werken dus niet. Wel kunnen de VN door een vindingrijke daad proberen Israël en de Palestijnen uit de destructieve dominoketen te bevrijden: het stationeren van ongewapend VN-personeel in Zuid-Israël, waar de raketbeschietingen vanuit de Gazastrook op gericht zijn.

Speciaal voor Palestijnse vluchtelingen bestaat er een VN-hulporganisatie, UNRWA, die al decennia lang humanitaire hulp in de Gazastrook aanbiedt. De levens van VN-personeel van dezelfde organisatie die voedsel en medicijnen levert aan de Gazastrook, zal Hamas niet willen riskeren, ook niet als ze zijn gestationeerd in Zuid-Israël. Hamas zal dat zeker niet willen als het VN-medewerkers betreft uit moslimlanden als Egypte, Jordanië en Mauritanië – staten waarmee Israël goede betrekkingen heeft. Het leven van VN-personeel is voor Hamas immers iets anders dan het leven van Israëliërs. Zoals staat geschreven in het Hamashandvest: „Israël, met zijn Joodse identiteit en Joodse bevolking, tart de islam en de moslims. Dat de lafaards nimmer nachtrust mogen genieten.” Hamas wil geen grootschalig gezichtsverlies en afnemende steun voor de Palestijnse zaak. Door ongewapend VN-personeel tussen de bevolking van Zuid-Israël te plaatsen, worden de beschietingen van Hamas dus belemmerd.

In een gesprek met UNWRA-directeur Karen Abu Zayd bracht het Centrum voor Informatie en Documentatie Israël (CIDI) een maand geleden het voorstel voor VN-aanwezigheid in Sderot en andere plaatsen in Zuid-Israël reeds naar voren. Een Kamermeerderheid bleek positief tegenover dit idee te staan. ChristenUnie, CDA, VVD, PVV en SGP hebben daarop schriftelijke Kamervragen gesteld aan minister Verhagen (Buitenlandse Zaken, CDA). Sindsdien is het stil. Aan stilte hebben de Israëliërs en de Palestijnen echter niets. Het is tijd voor actie voordat de situatie verder uit de hand loopt.

Het Israëlische geweld in de Gazastrook hangt direct samen met de Hamasbeschietingen. De sleutel tot rust in de Gazastrook ligt bij Hamas, dat aanstuurt op Palestijnse burgerslachtoffers door raketaanvallen op Israël uit te voeren vanuit scholen en woonwijken. Juist de steeds grootschaliger raketaanvallen die Hamas sinds 2005 uitvoert op burgers in Zuid-Israël, zijn voor Israël de aanleiding geweest om de grens met de Gazastrook te sluiten en een militair offensief te beginnen. Israël wil zijn burgers beschermen en heeft daartoe het recht, maar ten koste van wat? Geweld roept meer geweld op.

Zodra Zuid-Israël niet meer beschoten wordt, bestaat er voor Israël geen reden meer om de aanvallen op Gaza te continueren. Ook de Israëlische grens met Gaza kan open. De aanleiding voor Israëls acties rondom Gaza is immers verdwenen. De Gazaanse burgerbevolking die door het geweld zwaar getroffen wordt, zal het leven kunnen hervatten.

Beide burgerbevolkingen zijn het geweld zat, zoals correspondent Guus Valk eerder deze week in nrc.next beschreef. De Palestijnen worden door Hamas gebruikt als menselijk schild en gehersenspoeld door oorlogszuchtige kindertelevisie. Ze leven, mede door de afsluiting van de Gazastrook, in barre armoede. De Israëlische samenleving op haar beurt wordt, net als de politiek, door terrorisme ontwricht. De bevolking leeft in voortdurende angst voor een nieuwe aanval, door Hamas perfect getimed, vlak voor de grote journaals. Wanneer de situatie in Israël en de Gazastrook deëscaleert, kan er weer hoop komen op een toekomst waarin een Joodse en een Palestijnse staat naast elkaar bestaan.

Israëls eerste premier Ben Gurion, zei ooit: „Wie in Israël woont en niet in wonderen gelooft is geen realist.” De ongewapende VN-aanwezigheid in Zuid-Israël zou weleens het wonder kunnen zijn dat de burgerbevolkingen in Israël en de Gazastrook nodig hebben.

Tuvit Shlomi werkt bij het Centrum voor Informatie en Documentatie Israël (CIDI) en is freelancejournalist.

    • Tuvit Shlomi