Zorgeloos, zomers opgewekt

De 27-jarige Shane Shu trekt de aandacht met zijn verschijning en poppy liedjes.

Maandag komt het debuutalbum Shane Shu uit.

Een promotiefoto van de band met de Canadees/Nederlandse zanger/gitarist Shane Shu (Shane van Lunteren) in het midden met gitaar De Canadees/Nederlandse zanger/gitarist Shane Shu, in het midden met gitaar, maakt met zijn band aanstekelijke ‘suikerspinnenpop’

Het album eindigt met het lied Bonnie Tyler & Whitney Houston. Dat is geen eerbetoon aan beide zangeressen, eerder een veredeld dronkemanslied. De maker van het nummer, Shane Shu, liep eens aangeschoten met zijn vriendin door de Amsterdamse nacht, toen ze besloten enkele hits van de diva’s uit de jaren tachtig te lallen. Enkele dagen later was Bonnie Tyler & Whitney Houston geboren.

Het liedje typeert het debuutalbum Shane Shu van de 27-jarige Shane Shu. Bonnie Tyler & Whitney Houston is een aanstekelijk en energiek nummer dat, mede door het gebruik van samples van beider hits, een vette knipoog uitdeelt naar de jaren tachtig, de periode waarin Tyler en Houston grote hits scoorden. En Shane Shu beoogt, evenals beide zangeressen, niet het leed van de wereld te bezingen. „Het gaat meestal over de liefde.”

Shane Shu bevat tien poppy songs: herkenbare liedjes met een begin en een eind en een pakkend refrein die nooit langer dan drieënhalve minuut duren – dat is een van Shu’s onontkoombare regels. Een aantal heeft hitpotentie: openingsnummer Less is more en de single The way she talks to me, bijvoorbeeld.

Maar het zijn ook liedjes met een niet voor de hand liggend instrument als accordeon en ritmes die af en toe uit de band springen. In één geval roepen die ritmes zelfs herinneringen op aan de Talking Heads. En zanger/gitarist Shane Shu, die de muziek en de teksten schreef, klinkt tien nummers lang zorgeloos en zomers opgewekt.

Aandacht trok Shane Shu al eerder, op het Groningse popfestival Noorderslag twee maanden geleden. Daar maakte hij voor het eerst zijn opwachting. Tussen de doorgaans sober geklede rockmuzikanten trok de beginneling de blikken van bezoekers al snel naar zich toe. Hier stond een energieke man, die deed denken aan Mika en Beck. Zijn band was al even vrolijk uitgedost: de vrouwen bijvoorbeeld, in zuurstokkleurige tutu’s en met overdadige felle make up.

Dat Shane Shu vooral over de liefde zingt, maakt Shane Shu nog geen ambitieloos album. Shu’s ambities liggen elders. Muziek is in zijn ogen niet alleen muziek, het is ook entertainment. Niet voor niets valt de naam Robbie Williams gedurende het gesprek enkele keren. Over het voormalige lid van boyband Take That zegt Shu: „Hij mag dan niet de geweldigste zanger zijn, hij kan zijn publiek wel vermaken”.

Dat Shane Shu tijdens Noorderslag de aandacht van media en publiek trok, verbaast hem dan ook niet. „We zijn een kleurrijk gezelschap, met een ander geluid, een andere verschijning en mooie projecties achter ons.”

Eigenlijk heet hij Shane van Lunteren, naar zijn vader, maar als artiest koos hij de achternaam van zijn moeder, Shu. Zes jaar geleden kwam hij naar Amsterdam, 21 jaar oud. Zijn ouders (zijn vader is Nederlands, zijn moeder is Chinees/Nederlands) waren niet lang daarvoor gescheiden. Zijn moeder vertrok naar Nederland en Shane bleef met zijn vader achter in Canada. „Met een bittere man in een groot huis”, zo omschrijft hij die periode. In die tijd ook bedacht hij dat hij iets anders met zijn leven wilde. „Mijn vrienden kregen verkering en een baan of gingen economie studeren. Beide ideeën benauwden me.”

Amsterdam was een voor de hand liggende keuze – „mijn roots liggen hier”. In Nederland wilde hij muziek maken, maar tot zijn verbazing trof hij een „vooral volgzame muziekscene aan”. Shu: „Nederland kent een sterke rock- en hiphopscene, maar is in andersoortige muziek weinig vooruitstrevend. Dat kan liggen aan de Nederlandse productie van liedjes, die er voor zorgt dat alle bassen, drums en stemmen hetzelfde lijken te klinken. Het kan ook liggen aan de industrie en de media, die zo weinig trots op de eigen talenten lijken.”

In Amsterdam werkte hij in een gitaarwinkel en daar ontmoette hij Paul Willemsen, gitarist van onder meer de Lefties Soul Connection. „Toen ben ik serieus begonnen muziek te maken.” Willemsen bracht structuur aan in zijn liedjes – inmiddels speelt hij ook in Shu’s band. De overige bandleden werden voornamelijk via website MySpace gevonden.

Met Paul, zegt Shane Shu, heeft hij zijn eigen geluid leren ontwikkelen. Want begrijp hem goed: „Ik speelde vroeger óók in die rammelende gitaarbandjes en schreef óók deprimerende liedjes. Dat was mooi, maar het was niet van mij. Ik moest een geluid ontwikkelen dat bij mij past. En dat is een veel optimistischer geluid, want ik ben nu eenmaal dankbaar voor de vele goede dingen in mijn leven”.

Shane Shu van Shane Shu komt op maandag 10 maart uit. Meer informatie kijk op: www.shaneshu.com